Schadenfreude. Rzecz dzieje się w Niemczech, to i słowo niemieckie.
Robert Lewandowski zakończył serię kolejnych meczów ligowych z bramką. Serię imponującą, ocierającą się o rekord, ale będącą ewidentnie nie w smak znacznej części kibiców. Tych, którzy jak sępy czekali na niepowodzenie piłkarza, by mieć wyczekiwane od miesięcy używanie, by móc podważać jego jakość, umniejszać i krytykować. Zdumiewające jak wiele osób odczuwa radość z czyichś porażek, o ile w ogóle brak bramki zawodnika w jednym meczu po dziewiętnastu oficjalnych spotkaniach z golem z rzędu można nazwać porażką. Niełatwo jednoznacznie wskazać co wywołuje tak niskie instynkty. Czy to kompleksy? Może wynikająca z innych pobudek nienawiść? Obsesyjne zapatrzenie w idola i nagła możliwość wywyższenia go kosztem rywala? Nie znam odpowiedzi, ale dla zadeklarowanych antyfanów Lewandowskiego czy każdego innego zawodnika jest nadzieja - większość ludzi z tego wyrasta.