Legendy futbolu:

24 września 1954 r. w Capanne di Careggine urodził się Marco Tardelli, włoski pomocnik, Mistrz Świata-1982, Zdobywca Pucharu Mistrzów-1985(z Juventus Turyn), Zdobywca Pucharu UEFA-1977(z Juventus Turyn), Zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów-1984(z Juventus Turyn), Zdobywca Superpucharu Europy-1984(z Juventus Turyn) oraz 5-krotny Mistrz Włoch: 1977, 1978, 1981, 1982 i 1984 z Juventusem. Radość tego piłkarza po zdobyciu drugiej bramki dla reprezentacji Włoch w finałowym spotkaniu z RFN podczas mundialu w 1982 roku, jest jednym z najpiękniejszych obrazów w historii Mistrzostw Świata. Porównać go możemy chyba jedynie do łez króla futbolu - Pele, po triumfie z 1958 roku. Niesamowite szaleństwo doskonale ilustruje niezrównaną radość po strzeleniu bramki w najważniejszym meczu swojego życia... Marco Tardelli, bo o nim mowa, kilka sekund po pokonaniu Schumachera rzucił się w 20 metrowy rajd w kierunku ławki rezerwowych. Potrząsając głową a pięściami ocierając łzy, po kolejnych kilku sekundach utonął w ramionach kolegów. To był jego mecz życia. Marco był jedną z najjaśniej święcących nad Madrytem gwiazd tego czerwcowego wieczoru 1982 roku. Gol zdobyty przeciwko Niemcom był jednym z sześciu, jakie udało mu się zdobyć dla Squadra Azzurra.

Tardelli urodził się w Capanne di Careggine w Toskanii, niedaleko nieco bardziej znanej miejscowości Lucca. Przygodę z piłką rozpoczynał w 1972 roku w trzecioligowej drużynie Pisy. Dwa lata później grał już w Serie B, w zespole Como, skąd droga do Juventusu była już prosta. Po sezonie spędzonym na drugoligowych boiskach gdzie zaliczył 36 występów i 2 gole przeniósł się do Turynu. Jego kariera nabierała tempa... W Turynie zdobył niemal wszystko, co można było zdobyć. Na arenie międzynarodowej może poszczycić się triumfami w Pucharze UEFA, Pucharze Zdobywców Pucharów oraz Pucharze Mistrzów. Na krajowym podwórku wywalczył pięć tytułów mistrza kraju oraz dwa Puchary Włoch - wszystkie z drużyną Bianconerich. Dla wielu kibiców drugiego takiego piłkarza jak Tardelli nigdy nie było i już nie będzie. Reprezentacyjną karierę kończył we wrześniu 1985 roku przegranym meczem z Norwegią (1:2)

Był zawodnikiem kompletnym, odpowiedzią Włoch na grę holenderskiego pomocnika Johanna Neeskensa. Tardelli - w szczytowej formie, był jednym z najtwardszych zawodników Europy i zmorą dla przeciwnika. Nie ustępował nigdy, w każde spotkanie wkładał maksimum zaangażowania. Często jednak brał także udział w akcjach ofensywnych. Miał niesamowity talent do szybkiego kontratakowania przeciwnika.

W ten sposób zdobył zwycięską bramkę przeciwko Anglii na Mistrzostwach Europy w 1980 roku. Inne ważne trafienie Marco zaliczył trzy lata wcześniej, w finale Pucharu UEFA z 1977 roku. Juventus rozgrywał wówczas pierwsze spotkanie finałowe w Turynie. Przeciwnikiem Bianconerich był Atletic Bilbao. Dzięki trafieniu Tardelliego Juventini skromnie pokonali Hiszpanów 1:0. W rewanżu na stadionie w Bilbao "Stara Dama" uległa 1:2, jednak dzięki bramce zdobytej na wyjeździe wywalczyła puchar. Po zwycięskim finale kibice nadali mu przydomek "Schizzo". Marco Tardelli do reprezentacji Włoch dostał się w 1976 roku, niespełna dwa lata od momentu, kiedy występował jeszcze w Serie C1. Po klęsce na Mistrzostwach Świata w 1974 roku, na których Włosi nie wyszli nawet z grupy Enzo Bearzot szukał świeżej krwi. Podczas wizyty na Stadio Comunale w Turynie 21-letni Tardelli zrobił na selekcjonerze ogromne wrażenie. W kwietniu 1976 roku Bearzot dał mu szansę debiutu w meczu przeciwko Portugalii, rozgrywanym... na Stadio Comunale. Włosi wygrali 3:1 i od tamtego momentu "Schizzo" stał się jednym z ulubieńców trenera reprezentacji. W 1978 roku zabrał Marco na Mistrzostwa Świata do Argentyny, gdzie Włosi zajęli 4 miejsce. Po dobrym występie na mundialu spodziewano się, że na Euro 1980, które rozgrywane były właśnie we Włoszech, Azzurri powalczą o złoto. Mimo wszystko mistrzostwa zakończyły się rozczarowaniem. Włosi ponownie zajęli czwarte miejsce. Tardelli był jednak jednym z nielicznych piłkarzy, do których nie można było mieć pretensji po tym niepowodzeniu.

Przygodę z Juventusem "Schizzo" zakończył w 1985 roku po tragicznym finale Juventusu z Liverpoolem na Heyselstadion w Brukseli. Po 10 latach spędzonych w Turynie Tardelli przeniósł się do Interu Mediolan. Tam mimo bardzo dobrej gry nie był jednak w stanie nic poradzić na brak sukcesów mediolańskiego klubu. Po kolejnych dwóch latach przeniósł się do szwajcarskiego San Gallo, gdzie po jednym sezonie zawiesił buty na kołku. Wraz z Franco Baresim, Giuseppe Bergomim i Alessandro Del Piero, którzy także rozegrali w reprezentacji Włoch po 81 spotkań, Tardelli plasuje się na czwartej pozycji. Więcej występów mają jedynie Paolo Maldini, Dino Zoff i Giacinto Facchetti. Jego rozłąka z futbolem nie trwała jednak długo. W sezonie 1988-1989 rozpoczął przygodę trenerską z drużyną Coverciano. Niedługo potem został asystentem Cesare Maldiniego w młodzieżowej reprezentacji Włoch do lat 21. W połowie lat dziewięćdziesiątych Tardelli zaliczył dwie nieudane przygody z drużyną Como oraz Ceseny. Wcześniej trenował także reprezentacje Włoch do lat 16. Marco TardelliW 1998 roku "Schizzo" objął posadę pierwszego trenera Squadra Azzurra U-21. Trenował ją przez dwa lata. Wisienką na torcie jego współpracy z reprezentacją było wywalczenie przez Italię młodzieżowego Mistrzostwa Europy w 2000 roku. Po tym sukcesie Tardelli ponownie znalazł się w Interze, z którego zrezygnował po roku nieudanej współpracy. W 2006 roku po 21 latach powrócił do Turynu. W drużynie Bianconerich pełnił rolę konsultanta administracji. Marco Tardelli był częścią wielkiego Juventusu końca lat siedemdziesiątych i połowy osiemdziesiątych. Kibice pamiętają o nim do dziś, jak z resztą o każdej wielkiej postaci drużyny Trapattoniego. W 375 spotkaniach, jakie rozegrał w biało-czarnej koszulce strzelił 51 bramek. Ostatnią w kwietniu 1985 roku w zremisowanym spotkaniu z Ascoli.