#1 Nieregularny cykl filmowy
Całkiem niedawno miałem okazję obejrzeć po latach "Zielone berety" z Johnem Waynem w roli głównej. Idealistyczne podejście do tego aktora z lat młodzieńczych już dawno ze mnie uleciało, choć nadal darzę go sympatią za stworzenie palety bohaterów tworzących zjawisko klasycznego westernu. "Zielone berety" to moim zdaniem jedna z największych plam na karierze Wayne'a. Formacja bojowa, która jest przedmiotem tej produkcji, powstała po wojnie i była oczkiem w głowie JFK. Prezydent uznawał ich za kwintesencję patriotyzmu, ludzi gotowych na wszystko w imię Wujka Sama. Rzeczywistość w Wietnamie jednak wyglądała inaczej. Wygładzony obraz żołnierzy Zielonych Beretów walczących ze złym (I rzecz jasna czerwonym) wojskiem Wietkongu nie tylko wygląda karykaturalnie, ale i jest sprawną propagandą, która już w 1971 roku, zaledwie 3 lata po premierze filmu, legła w gruzach. To w tym roku, Washington Post i New York Times, dzięki dostępowi do tzw. Pentagon Papers, ukazali prawdziwe oblicze konfliktu. Żołnierze nie byli idealnymi obrońcami zachodu przed zalewem komunizmu. Bliżej im było do patologii, ludzi nie tylko zmęczonych bezsensowną wojną, ale także bezwzględnych, często mordujacych cywilów, bo "jeden nieżywy żółtek, był równie dobry jak drugi". Z dzisiejszego punktu widzenia, gdy prawda o Wietnamie jest już dobrze znana, ekranowe wysiłki Johna Wayne'a wyglądają komicznie, a cały film przypomina bardziej propagandówkę, która miała usprawiedliwić inwazję w dalekiej Azji i zachęcić młodych do poboru (w tym samym czasie ruch antywojenny zyskiwał tysiące nowych zwolenników) niż poważne kino wojenne.