La Rambla
La Rambla
Online: 1071 Culés
Gorące dyskusje
143
A pochwalę się. Miesiąc temu urodziłam synka! Młody jest zdrowy i nawet bardzo nie dokucza.... » Czytaj dalej
47
Sejm przegłosował projekt ustawy ws. zakazu patostreamingu. Projekt zakłada kryminalizację... » Czytaj dalej
1
Słucham studia po meczu i aż mi się coś skręca w środku, aż mi uszy więdną.... » Czytaj dalej
Online: 1071 Culés
4
Dzisiaj 77. rocznica wybuchu powstania warszawskiego. Nie wątpliwie tym ludziom należy się pamięć i chwała za to co zrobili. Nie mniej warto się zastanowić nad negatywnymi aspektami tego wydarzenia. Celem powstania było oswobodzenie Warszawy spod okupacji niemieckiej i uchronienie jej przed zdobyciem przez Sowietów aby dać argument stronie polskiej do negocjacji. No tylko, że tu jest jeden problem. Może liczebnie wychodziło podobnie ale wróg miał ogromną przewagę w wyposażeniu. Do tego mimo iż III Rzesza toczyła wtedy walkę na dwóch frontach to Warszawa była miastem po drodze na front wschodni. Mogli więc dosyłać posiłki. Nie mówiąc o tym, że w wyniku powstania zginęło mnóstwo cywilów a samo miasto praktycznie przestało istnieć. Mimo iż powstanie trwało znacznie dłużej niż planowano to jednak odnoszę wrażenie, że decyzja o jego wywołaniu byłą podjęta pod wpływem emocji i nie przemyślana.
Nie mniej na wojnie trzeba czasem podejmować trudne decyzje. Tak jak pisałem na początku tym ludziom należy się wieczna pamięć i chwała.
3
@Kgorecki2500 Decyzja była podjęta zbyt pochopnie. A najbardziej boli, że tym w powstaniem (przegranym) Polacy się szczycą ... Już się tak nie świętuję powstania śląskiego, które choć częściowo było wygrane albo wielkopolskie, które było rozegrane przez naszych perfekcyjnie i absolutnie wygraliśmy te powstanie
1
@Davvd Polecam kanał "Szymon mówi" i jego najnowszy odcinek "Kult porazki", który właśnie o nim mówi. Niemniej powstańcom należy się pamięć, ale prawdą jest że zwycięstwa świętujemy jakoś mniej
0
@Kgorecki2500 Nacjonalizm potrzebuje tego symbolu, ja nie. Tradycje endeckie, narodowy komunizm i oświata trzeciej RP pracowała na to, byśmy temat traktowali z namaszczeniem. Przy okazji zapominamy o innych powodach do żalu, np. powstaniu w getcie i prawdziwych powodach do dumy.
Współczucie i pamięć należy się moim zdaniem tym, którzy ginęli - hańba tym, którzy podjęli decyzję (spokojnie, ja tylko parafrazuję Andersa). Pamiętając po co to powstanie w ogóle było, to ciężko o bardziej spektakularną porażkę, a my ją świętujemy. Karmi ona obraz Polaka we własnych oczach zdradzonego przez wszystkich, Polaka nieodpowiedzialnego za własne decyzje. Nauczono nas nawet, że w porządku jest wyrażać ten sentymentalizm pomnikiem dziecka-żołnierza.
Nie znoszę martyrologii. To wydarzenie budzi we mnie niezrozumienie i żal.
Podkreślam, że nie obarczam odpowiedzialnością tej młodzieży, która dała się nabrać na walkę. Pompowano im nacjonalistyczne ideały od dziecka, a przyszło im realizować swój najpiękniejszy czas w życiu podczas najokrutniejszego konfliktu w historii Polski.
Ci złotouści, którzy ich tam poprowadzili, a teraz ich duchowi potomkowie piętnują dyskusję pozbawioną sentymentu i ideologii, ponieważ to powstanie jest obecnie politycznym narzędziem, nie pomnikiem pamięci.
0
@Wilczeq A dzięki, obejrzę sobie ;)