Polska na ME 2016 wyglądała naprawdę dobrze, bo nie było kombinowania. Graliśmy najlepszym ustawieniem, a więc z czwórką obrońców i aktywnymi skrzydłami. W Rosji, jak i teraz, trenerzy próbowali kwadratury koła, czyli 3-5-2. Po pierwsze, jesteśmy za słabi w defensywie na takie ustawienie. Chociażby Bereszyński pokazał, że na tej pozycji mu nie idzie. Po drugie, ani Jóźwiak, ani Płacheta nie nadają się na wahadłowych. Po trzecie, w środku pola są niezbyt szybcy w powrotach: Krychowiak, Klich i Linetty. Kto miał łatać wypady na skrzydłach? Po czwarte, skoro wypadli Piątek i Milik, nie było sensu grać dwoma napastnikami. Jeszcze pół roku temu nikomu nie przyszłoby do głowy, aby wystawić w pierwszym składzie Świerczoka czy Świderskiego. Lewandowski i tak wracał się by rozgrywać. Nawałka na kilka miesięcy przed mundialem zmienił taktykę, tak samo obecnie Sousa. Zupełnie niepotrzebnie. To jest reprezentacja, a nie klub. Mniej wspólnych treningów i meczów. Polska nie jest elastyczną ekipą, przed turniejami i w trakcie trzeba bazować na wypracowanych elementach, a nie wywracać do góry nogami stolik z kartami.