Oceny za zwycięstwo z Villarrealem

Niezmiennie na wysokim poziomie. Zanotował pięć udanych interwencji, przy których zaprezentował swoje niewątpliwe atuty - znakomity refleks (16'), stalowe nerwy (26', 56'), zwinność i skoczność (76'). W grze nogami bez większych zastrzeżeń – brawa za chirurgiczne zagranie do Messiego w 32. minucie. Oby taka forma Niemca utrzymywała się jak najdłużej.

Skupiony na defensywie, co miało na celu "uwolnienie" Alby i trzeba przyznać, że był to strzał w dziesiątkę. Zanotował najwięcej odbiorów spośród wszystkich piłkarzy (pięć) i dwa przechwyty.  Mimo tego, dopuścił do kilku groźnych akcji swoją stroną (27', 42', 46', 57'), jednak na usprawiedliwienie możemy napisać, że w tych sytuacjach był osamotniony - Rakitić mało angażował się w pomoc Sergiemu, co skutkowało sytuacją praktycznie "2 na 1" i nasz wychowanek niewiele mógł wtedy zrobić. Indywidualnie popełnił błąd w 37. minucie, na szczęście gospodarze nie potrafili tego wykorzystać.  Na przeciwległym biegunie znajduje się interwencja w 35', która zażegnała dobrze zapowiadającą się akcję graczy Villarreal. W ofensywie błysnął znakomitym rajdem w 53. minucie oraz zaliczył jedno celne dośrodkowanie. Solidnie, choć z zauważalnymi problemami w defensywie.

Rajdem w 88' minucie pokazał, że czuł się w tym spotkaniu dobrze. Już w 4. minucie mógł otworzyć wynik meczu, ale jego strzał zatrzymał się na poprzeczce bramki strzeżonej przez Asenjo. Zanotował dwie niezwykle ważne interwencje w destrukcji, odpowiednio w 27' oraz 37. minucie. Stworzył solidny duet z Vermaelenem. Udany występ.

Kolejna szansa, kolejna wykorzystana. W 9. minucie agresywnie zaatakował rywala, odbierając mu tym samym piłkę w środku pola. Ogólnie dobrze radził sobie z defensywie (59', 66', 79'), razem z Pique dominowali nad przeciwnikiem także w powietrzu. Bardzo uważny przy wyprowadzaniu (95% celnych podań). Ocena w rezultacie byłaby minimalnie wyższa od partnera ze środka defensywy, ale na jego występie cieniem kładą się dwie sytuacje, w których dopuścił do sytuacji strzeleckiej Soriano (16' i 36'). Ogólna ocena jednak nie może być inna, aniżeli bardzo dobra. Oby tak dalej. 

W 24. minucie zanotował przechwyt na połowie Żółtej Łodzi Podwodnej, stopując tym samym kontrę rywala. Kilka minut później popisał się świetnym powrotem za graczem gospodarzy i w konsekwencji odbiorem - wszystko na granicy faulu. Rzadko spotykany widok, niemniej, kapitalna sprawa. Kluczowy w rozgrywaniu akcji – w pierwszej połowie był jednak trochę zbyt osamotniony w tym aspekcie przez kolegów. W drugiej częsci meczu środek Barcelony wyglądał już lepiej, na czym skorzystał sam Busi, notując asystę w 83. minucie po świetnym przeczytaniu zagrania przeciwnika. Oprócz tego potrafił w typowy dla siebie sposób doskonale napędzić akcję jednym podaniem (21'). Na minus niecelne podanie w 27. minucie, które zapoczątkowało groźną akcję Villarreal. Podsumowując, Busquets po raz kolejny pokazał się z bardzo dobrej strony. Zdecydowanie odżył pod wodzą Valverde.

W pierwszej połowie nie przydawał się ani w defensywie, zostawiając w kluczowych momentach Roberto samemu sobie, ani w ofensywie, gdzie ograniczał się do odgrywania do tyłu. Poza pojedynczymi przebłyskami, jak napędzenie akcji w 22. minucie, czy odbiór w 24. nie istniał. Po przerwie poprawił się, tak jak cała drużyna, ale nadal odgrywał drugoplanową rolę w tym przedstawieniu. Zbyt asekurancko, zbyt apatycznie, po prostu za słabo.

Niewidoczny. Zamiast bardziej pomagać Busquetsowi w rozdzielaniu piłek, uciekał od gry i szukał sobie miejsca pomiędzy liniami, momentami dublując pozycję Messiego. Celność podań jest doprawdy imponująca, ale nie było wśród nich kluczowych zagrań. Próby kombinacyjnych akcji kończyły się na niczym (12', 37'). Można go pochwalić za grę w pressingu (4 odbiory, w tym jeden świetny w 38' pod polem karnym rywala), ale tylko za to. Dał zdecydowanie za mało. 

Nie udźwignął ciężaru spotkania. Poza precyzyjnym dośrodkowaniem w 4. minucie do Pique nie zaprezentował żadnego groźnego podania (kluczowe z 3' do Leo mocno naciągane). Nie brał na siebie ciężaru gry, a gdy już to robił to psuł akcje (35'). Tylko jeden udany drybling i jeden strzał "na wiwat". W defensywie (w ofensywie w sumie też...) nie przydał się Albie na nic - w 16. minucie dopuścił do dośrodkowania, po którym bramkową sytuację miał Soriano. Słusznie zmieniony. Po jego zejściu gra zdecydowanie się zazębiła, choć wpływ na to miała także czerwona kartka.

Początek zwiastował typowy mecz Suareza w tym sezonie. Nie odnajdywał się w grze wzajemnej, psując akcje Barcelony (41'). W drugiej połowie, kiedy gra zespołu w ofensywie drgnęła, zaczął pokazywać swoje umiejętności. W 68. minucie świetnie wyszedł na pozycję i nieomal zamienił podanie Alby na gola, ale piłka trafiła w słupek. Kilka minut później na chwilę powrócił stary El Pistolero. Kapitalna akcja dwójkowa z Paco, minięcie bramkarza i gol otwierający trudne dla Blaugrany spotkanie. Był to jednak chwilowy przebłysk, bo w 81. minucie koncertowo zmarnował stuprocentową sytuację, którą wykreował mu Messi. Zrobił to, co „9” ma robić w spotkaniu, ale do szczytowej dyspozycji jeszcze dużo brakuje.

Znacznie efektywniejszy od Luisa Suareza. Dosłownie chwilę po wejściu miał okazję do strzelenia gola (59. minuta). Przy bramce Suareza świetnie odnalazł się w grze na małej przestrzeni, notując asystę, której nie powstydziliby się najlepsi rozgrywający świata. W 83. minucie miał jeszcze jedną szansę na trafienie, ale nieczysto uderzył w piłkę. Paco po raz kolejny wykorzystał minuty otrzymane od Valverde. W takiej dyspozycji jest prawdziwym skarbem na ławce rezerwowych. 

Tuż po wejściu na murawę skasował groźną akcję Villarreal (69. minuta). W 83' wykreował szansę Alcacerowi na zdobycie bramki, ale ten jej nie wykorzystał. W 90. minucie nie wykorzystał "setki" po podaniu Messiego. Zmiana na plus.

Grał za krótko, żeby otrzymać ocenę.