Oceny za "legendarny" mecz z Sevillą

Praktycznie cały mecz bezrobotny , bez interwencji przez całą pierwszą połowę. Standardowo dobrze w rozegraniu. Wydaje się, że przy straconej bramce mógł zrobić coś więcej, ale samobójcze trafienie Alby było festiwalem błędów Daniego, Pique, Bravo oraz Jordiego.

Współwinowajca straconego gola. Zachowanie nie do zaakceptowania – odpuszczenie zawodnika już w początkowej fazie akcji, ale trzeba przyznać iż w dalszej fazie zarówno Pique, Bravo jak i Alba również się nie popisali. Poza tym często „pod grą”, lecz nie przeniosło się to na jakieś większe korzyści dla zespołu. Świetne podanie do Neymara w 45. minucie czy dogranie do Suareza pod koniec bytności Urugwajczyka na boisku.  Poza tym jak to Alves: raz za wolno i niedokładnie, raz idealnie.  

Pewny i dokładny, dobrze radzący sobie zarówno w odbiorze pod własną bramką, jak również pod bramką przeciwników. Nie bez winy przy straconym golu (próba odbioru piłki „na raz”), ale nie otrzymał należytego wsparcia od Alvesa. Skuteczny w pojedynkach powietrznych. Najwięcej odbiorów w drużynie (14). Długim podaniem na wolne pole zainicjował akcję bramkową na 3:1, a nie był to jedyny cross, którym popisał się w spotkaniu z Sevillą.Oby Gerard podążył tą drogą i nie wracał już do formy, którą prezentował w ostatnich tygodniach.

Wyglądał gorzej niż Pique, szczególnie w rozegraniu piłki i próbach jej wybicia (to z 63. minuty było wręcz karygodne). W pierwszej połowie zaliczył skuteczną interwencję (26.min.), kiedy na bramkę Barcelony szarżował Bacca. Nieźle, ale oczekujemy większej pewności.

Bardzo zaangażowany w grę ofensywną, ale jednocześnie nie zapominał o ekspresowych powrotach, gdy wymagała tego sytuacja boiskowa. W ciągu 82. minut, które rozegrał, zaliczył cztery świetne wejścia (13.min., 18.min., 45.min., 69.min.) – szkoda, że żadne z nich nie przyniosło wymiernej korzyści. Świetnie wyglądał jego współpraca z Neymarem. Nie zaniedbywał defensywy. Minimalnie obniżona ocena za dość pechową bramkę samobójczą.

Skromnie i cicho, aby nie przywoływać ponownie demonów ostatnich dwóch lat, zadamy pytanie: czyżby pobudka najlepszego jeszcze niedawno pivota świata? Występ taki, do jakich niegdyś nas przyzwyczaił. Umiejętnie poruszał się między liniami, dobrze współpracując z kolegami z formacji defensywnej i pomocy. Świetne statystyki (2 straty, 10 odbiorów) wsparł naprawdę przebojowymi interwencjami, takimi jak interwencja po przechwycie Sevilli na Messim na połowie Barcelony w pierwszej części gry czy też rewelacyjny wślizg w 52.min. podczas kontry Sevilli. Oby to był dobry prognostyk, bo ostatnie tygodnie nie były udane dla naszego pomocnika.

Zaczął dużo odważniej i intensywniej niż nas do tego ostatnio przyzwyczaił, jakby chciał się pokazać się przed kolegami z byłej drużyny. Niestety im dalej w mecz, tym częściej znikał na dłuższe fragmenty. Plusik za kolejne przytomne wejście i bramkę z głowy, ale spory minus za dużą niedokładność w swoich poczynaniach.

W tym meczu można było odnieść wrażenie, jakby na boisku znajdował się Xavi z sezonu 2008/09, który co tydzień „ustawiał sobie rywala” w tylko sobie znany sposób. Już w 11. minucie świetnie uruchomił Suareza na prawym skrzydle. Potem asystował przy bramce Neymara po stałym fragmencie gry .Przez cały swój występ dobrze organizował grę naszej drużyny. Oby tak dalej.

Kolejny mecz z naprawdę niezłą grą, dobrze wkomponował się w zespół. Widać, że między nim, a pozostałą dwójką napastników jest chemia i dobrze czuje się w katalońskiej grze kombinacyjnej . W sobotę dołożył kolejną asystę, a oprócz tego kilkukrotnie popisywał się nietuzinkowymi zagraniami (dwie próby dryblingu na początku spotkania; 43.min. próba podania do Messiego; 69.min. – podanie do Alby). Czekamy na premierową bramkę w barwach pierwszej drużyny, na którą widać iż pokornie  i bez zbędnego pośpiechu pracuje.

Być może lekko chaotyczny i momentami zbyt beztroski, ale trzeba przyznać, że miał duży wpływ na końcowy wynik sobotniego pojedynku. Zaradny w pojedynkach fizycznych, nie pokładał się raz po raz pokotem na murawie, jak ma czasami w zwyczaju, dodatkowo walczył również w odbiorze przy kontrach rywali. Ważna bramka na 2:1 podcinająca skrzydła bojowo nastawionej drużynie z Andaluzji , która właśnie zaczęła wierzyć, że gorzej niż w pierwszej połowie nie będzie. Było gorzej, a duże w tym zasługi Brazylijczyka, który świetnie współpracował w ofensywie z Albą raz po raz dobrze go uruchamiając. Występ przypieczętował dwiema asystami do żywej legendy FC Barcelony – Leo Messiego. Jest dobrze, ale może być jeszcze lepiej.

Wydaje się, że rola pierwszego zmiennika dla któregoś z El Tridente jest w tej chwili dla niego najbardziej odpowiednia. Widać było duży apetyt do gry i żywiołowość. Zaliczył jedną ładną akcję z powrotem pod własne pole karne oraz wyjściem spod pressingu.  Pod względem piłkarskim - sinusoida.

Niby 15-minutowy epizod, ale w ciągu tego kwadransa gry wreszcie pokazał błyskotliwość i przebojowość, którymi zasłynął w poprzednim sezonie w barwach Celty. Zdecydowanie jego najlepsze minuty w tym sezonie. Miejmy nadzieję, że młody Brazylijczyk nie spuści z tonu i wreszcie zacznie nas zachwycać.

Gra za krótko.