Oceny za mecz z Athletikiem

O ile w pierwszym meczu sezonu z Realem Sociedad poradził sobie nieźle, drugi przeciwnik z Kraju Basków obnażył wiele słabości Brazylijczyka. Szczególnie słabo radził sobie z grą nogami („popisy” w pierwszym kwadransie: 1’, 2’, 10’, 12’). Swój brak pewności zdołał jednak zamaskować dobrymi interwencjami w drugiej połowie (62’, 63’, 78’). W miarę płynnie wprowadzał również piłkę do gry. Nie zachwycił, ale ostatecznie nie zawinił bezpośrednio w kontekście wyniku spotkania.

Kolejny raz widać było, że brak typowego skrzydłowego do gry kombinacyjnej (bo za takiego trudno uznać Griezmanna) po prawej stronie jest nie w smak Amerykaninowi. Wyraźnie gubił się pod agresywnym pressingiem Athleticu w pierwszych minutach, potem delikatnie odzyskał rytm, co poskutkowało kilkoma dobrymi podaniami do przodu. W drugiej połowie starał się grać ofensywniej (rajd indywidualny zakończony strzałem w 53’), co prowokowało faule ze strony gospodarzy (58’, 68’). Irytująca mogła być jego niechlujność w grze kombinacyjnej (ręka w ataku w 54’, strata w 78’). Przeciętny występ.

Na San Mames przyszło mu grać na silnego i agresywnego Inakiego Williamsa, z którym ewidentnie sobie nie radził. Notorycznie przegrywał pojedynki z Baskiem (28’, 62’, 70’), w dodatku to po faulu na nim zarobił żółtą kartkę. Jakby tego było mało, stracony gol również obciąża jego konto; ewidentnie nie nadążył za Martinezem przy centrze z rogu. W końcówce meczu popełnił kolejny błąd, który mógł kosztować Barcę utratę jednego punktu. Złe przyjęcie podania od Sergiego Roberto (część winy ląduje tu również na jego barkach, odegranie do Erica nie było zbyt precyzyjne) w 92’ i pogoń za młodszym z braci Williamsów zakończona faulem i czerwoną kartką. Sporo nerwowości i złych decyzji. Z Getafe czeka go odpoczynek, więc ma trochę czasu na wyciągnięcie odpowiednich wniosków z tej rywalizacji.

Nie zdążyliśmy tym razem nacieszyć się obecnością nowej gwiazdy Twitch.tv na boisku. Dopóki jednak na nim przebywał, większych błędów nie popełnił. Kilka razy dobrze wybił piłkę głową na początku spotkania, gdy gospodarze wściekle rzucili się do ataku, nieźle radził sobie też w rozegraniu (100% celnych podań, 21/21). Mocno oberwał w żebra przy wyskoku do główki, zaś przy lądowaniu ucierpiała też lewa łydka. Nie wiadomo, jak długo poczekamy na jego powrót na murawę.

Chyba najbardziej irytujący w sobotę gracz Barcy. Oprócz kilku niecelnych podań i wrzutek (5’, 9’, 34’, 65’, 70’, 90’) zupełnie nic nie dawał w grze ofensywnej. Minimalny plusik, choć raczej na siłę, można postawić przy dograniu do De Jonga w 74’, po którym Holender trafił w poprzeczkę. Nie obyło się bez nieodpowiedzialnych fauli, z których najgłupszy miał miejsce w 77’ w bliskiej okolicy pola karnego. Mało produktywny w ofensywie, w obronie zaś elektryczny i notorycznie ogrywany. Występ do zapomnienia.

Jeden z nielicznych, do których trudno było mieć pretensje, a wręcz należało pochwalić po sobotnim meczu. Mnóstwo niewidocznej pracy w defensywie (przechwyty w 11’, 22’, 43’, 65’, 80’), kapitalny powrót i zablokowanie strzału Williamsa w 18’. W grze piłką, tak jak zdołał nas przyzwyczaić, zachowywał się odpowiedzialnie i z głową. Choć statystyka strat (14) może sugerować coś innego, Holender był jasnym punktem pomocy Blaugrany, co mógł zwieńczyć wspaniałym golem w 74’, jednak strzał Frenkiego wylądował na poprzeczce. Nie można też zapomnieć o kluczowym podaniu do Sergiego Roberto przy bramce Memphisa. Jak na przeciętne zawody większości zespołu, nie zszedł poniżej pewnego, gwarantowanego poziomu.

Wszyscy cules doskonale zdają sobie sprawę, że nawet gdy zdarzy mu się zagrać tzw. „dyskretny” mecz, nie musi to oznaczać niczego złego. Niestety, tym razem słowo „dyskretny” ma wydźwięk mocno negatywny, gdyż Busi niespecjalnie starał się w rozprowadzaniu piłki w środku pola. Spora liczba strat (aż 13), niecelne podania (5’, 38’, 44’, 49’) i niedokładne przerzuty składają się na obraz bardzo przeciętnego występu. Solidny plusik za kilka przechwytów, z których najważniejszy w 75. minucie poskutkował kontrą i golem Memphisa. Brakowało jednak typowego dla Busquetsa bonusa w ofensywie w postaci prostopadłych podań górą lub dołem. Inna sprawa, że obrońcy Athleticu bardzo skutecznie odcinali linię ataku Barcy od tego typu zagrań.

Gołym okiem widać, że ten chłopak potrzebuje odpoczynku. Oczywiście nie można tłumaczyć każdej jego złej decyzji brakiem świeżości, jednak ewidentny brak błysku, który pokazywał wchodząc do zespołu niemal rok temu, z pewnością po części wynika z przysłowiowego „zajechania”. Mimo wszystko kilka razy udało mu się ładnie przyspieszyć grę otwierającymi podaniami (15’, 20’, 32’, 33’) i przerzutami na prawe skrzydło. Zatrważająco wygląda jednak statystyka kluczowych podań i udanych dryblingów, gdzie widnieje okrągłe zero. Szczególnie, że mówimy tu o pomocniku z założenia kreatywnym i nieprzewidywalnym. Obyśmy we wrześniu zobaczyli ponownie Pedriego, jakiego pamiętamy choćby z początku tego roku.

Synonim słowa „bezproduktywny”. Niby był na boisku, niby zaliczył kilka celnych rozegrań, kilka razy inteligentnie dał się sfaulować (44’, 45’, 61’). co pozwoliło drużynie złapać oddech. Podobnie jednak jak w przypadku Pedriego, absolutny brak kreatywności jest co najmniej zastanawiający. Brak konkretu w postaci kluczowych podań jeszcze jesteśmy w stanie zrozumieć, wszak obrona Basków była wyjątkowo szczelna i dobrze zamykała większość opcji podania. Jednak brak udanych dryblingów i tylko jeden (w dodatku niecelny) strzał?! Jeśli Francuz chciałby choć częściowo wypełnić lukę po Leo Messim w linii ataku, to musi poważniej zastanowić się nad priorytetami. Bądź co bądź, napastników czy nawet skrzydłowych nie rozlicza się z liczby odbiorów i sprowokowanych fauli…

Od bohatera do zera. Jeszcze tydzień temu po fenomenalnym występie przeciwko RSSS wielu kibiców prześmiewczo, acz z sympatią porównywało Duńczyka do Ronaldo Nazario. Tymczasem Martin postanowił wcielić się w Ronaldo, ale… z końcówki pobytu w AC Milanie. Przy odrobinę większej precyzji i umiejętnościach, sobotni mecz zakończyłby z dwiema bramkami na koncie. Najpierw jednak fatalnie przestrzelił na niemal pustą bramkę w 6’, zaś na początku drugiej połowy dobrze wyszedł do prostopadłej piłki, odbił się od obrońcy i uderzył… prosto w bramkarza (48’). Poza tymi okazjami nie miał wiele z gry – dość powiedzieć, że wykonał tylko 12 podań do momentu zmiany w 62’.

Przypadło mu dość trudne zadanie wejścia w buty lidera defensywy po zejściu Pique i wspomaganie sponiewieranego przez Williamsa Erica Garcii. Nie tylko podołał tej roli, lecz dołożył spory bonus w postaci kilku kluczowych interwencji (31’, 35’, 56’, 59’). Najbardziej spektakularne w jego wykonaniu było wybicie piłki z linii bramkowej na początku drugiej połowy (48’). Przy wyniku 0:2 zdecydowanie trudniej byłoby odrobić straty. Inna sprawa, że tuż przed przerwą zdobył fantastycznego gola przewrotką, kontrowersyjnie anulowanego przez sędziego. W grze piłką dość pewny, na wysokim procencie celnych podań (84%). Po raz kolejny pokazał, że świetne występy w minionym sezonie nie były jednorazowym wybrykiem. Niemal na pewno wybiegnie w podstawowym składzie na mecz z Getafe.

Asysta przy golu i… długo, długo nic. Wszedł za Pedriego i docelowo miał zapewne rozruszać nieco linię środkową, co poniekąd mu się udało, gdyż zespół zaczął grać odrobinę bardziej wertykalnie. Dzięki temu była szansa na więcej piłek za plecy obrońców, z czego skrzętnie skorzystał Memphis w 75’. Poza tym jednak kilka niedokładnych czy wręcz niechlujnych podań (63’, 70’, 79’) oraz to najważniejsze - w 92’ do Erica, które mogło zaważyć na losach spotkania. Oczywiście rolą młodego stopera było zażegnanie zagrożenia, jednak Sergi nie ułatwił koledze zadania, delikatnie podnosząc piłkę. Trudno powiedzieć, by Katalończyk w kolejnym swym sezonie w klubie stał się zbawcą cierpiącej na brak kreatywności pomocy.

Słowo klucz: spalony. I nie chodzi tu bynajmniej o przysłowiowy "ofsajd", a o zupełnie nieudany debiut w oficjalnym spotkaniu w barwach Blaugrany. Po obiecujących występach w przedsezonowych sparingach można było sporo sobie obiecywać po grze Austriaka. Dało się jednak zauważyć zbyt dużą chęć szybkiego pokazania swoich umiejętności. Tuż po wejściu, w 65’ miał szansę w ciekawy sposób rozprowadzić atak z prawego skrzydła, ale zaraz potem uwikłał się w niepotrzebny drybling i zaliczył stratę. Prosty błąd techniczny w 88’ również zakończył się stratą piłki. Dobre chęci to nie wszystko, acz okazji do poprawy w nadchodzących meczach nie powinno zabraknąć, bo talentu temu chłopakowi odmówić nie można.

Brak oceny. Grał za krótko.