Flos_Papaver

Racja to jest jak wybieranie pomiędzy dziećmi. Dzięki wielki za miłą dyskusję, ale niestety muszę już iść spać. Miłej nocy Colon :)

Zabawne, bo zawsze dostaję odpowiedź w tym stylu. :D Zaspokój jeszcze moją ciekawość i powiedz mi, kto jest twoim zdaniem najlepszym grunge'owym wokalistą? Moim zdaniem jest to Layne, argumenty chyba podawałem wcześniej :) Chociaż mimo wszystko moim ulubionym zawsze zostanie Kurt, bo to właśnie on wprowadził mnie w ten świat i mam do jego głosu niebywały sentyment :)

Przyznam szczerze, że "Three Fish" nie kojarzę, ale będę musiał to zmienić, bo widzę, że mamy podobny gust muzyczny. Zauważyłem również, że ty też nie wspomniałeś nic o Soundgarden, w sumie to chyba najmniej popularny zespół wielkiej czwórki, masz może pomysł czemu tak jest?

W klimatach grunge'owych jak rozumiem? Bardzo lubię "Vitalogy" Perl Jam'u, chociaż nie jest to mój ulubiony zespół z wielkiej czwórki, urzeka mnie tam ta melancholia. Wcześniej już wspominane przeze mnie "Dirt" z resztą kocham całą "Alicję" z Layne'em. Muszę wspomnieć też o "In Utero" i "Unplugged" Nirvany, te płyty wprowadziły mnie w świat muzyki a "macica" jest według mnie czymś czym można definiować grunge. I warto nadmienić tu też "Temple of the dog". Reasumując kocham praktycznie cały grunge chyba, że chodziło Ci o albumy ogólnie rockowe.

Już przestaję a ty idź i rozpływaj się przy tej sztuce (^_^)

Może nie protoplastą, ale takim polskim odpowiednikiem. Widzę dużo analogii, nawet zmarli w podobnym wieku. Szkoda, że wrażliwość emocjonalna była dla nich obciążeniem i obaj uciekli w ciepły, spokojny świat heroiny i zmarli młodo, obaj pozostawili swoją śmiercią ogromną dziurę w świecie muzyki, której nie da się zastąpić, ale przynajmniej nadal mamy po nich cudowne utwory :)

Przez Ciebie, albo raczej dzięki tobie zacząłem słuchać całą płytę od początku. :D Do tej pory cały koncert wydaje mi się taki odrealniony. Zespół zaczyna grać a na scenę wchodzi Staley bez niektórych zębów, wychudzony, w rękawiczkach chowając ślady ukłuć, w okularach aby ukryć szpilki zamiast źrenic i wydaje z siebie dźwięki, o których większość wokalistów może jedynie pomarzyć. Strasznie oniryczne.

Zaskoczyłeś mnie, nie miałem tym zielonego pojęcia, dzięki z tę ciekawostkę. :) Wydaje mi się, że duży wpływ miały na to charyzma, urok osobisty Layne'a, to w jakie tony potrafił uderzyć swoim głosem. Jednak, żeby nie chwalić tylko wokalu i nie przypisywać zasług samemu Staley'owi to cały zespół był niezwykle utalentowany, grali coś niespotykanego w dodatku robili to w niezwykłej harmonii. Wszystkie elementy układanki idealnie się uzupełniały :)

Wydaje mi się, że pamiętam, Jerry Cantrell sparodiował wtedy któryś z ich utworów, czy coś pomyliłem? Dla Layne'a sam fakt, że Metalica była na koncercie musiało być z jednej strony zabawne w ironiczny sposób, ale i bolesne zważywszy na to, że kiedy ten był na odwyku Hetfield podczas kaleczenia "Man in the box" udawał. że daje po kablach.

W pełnie zgadzam się z opinią, że ta płyta jest arcydziełem. Chociaż pewnie nie jestem zbyt obiektywny, bo jestem bez pamięci zakochany w głosie Layne'a a i sam krążek odbieram bardzo osobiście przez zawarte na nim teksty, niestety wiele z nich mogę podpiąć pod moje życie, ale tu nie o mnie. Wracając do tematu samego "Above" wokalnie i lirycznie stoi na niezwykle wysokim poziomie i razem z "Dirt" jest opus magnum całego nurtu Grunge. Na sam koniec nawiąże jeszcze do Staley'a, to jest typ człowieka, którego ma się ochotę przytulić, chronić przed światem a nawet uratować przed samym sobą. :) Aż mi umiliłeś wieczór faktem, że nie tylko ja na tej stronie uwielbiam tę supergrupę grunge'ową.

Nie do zapomnienia, pozytywne wspomnienia potęguje to, że były to początki kibicowania Barcelonie i fakt, iż byłem wtedy jeszcze dzieckiem :)

Obstawiam, że to wina operatora.

Real to aktualnie tak słaba drużyna, że jest to aż smutne :P

Po pierwsza ma 21 lat podstawy matematyki się kłaniają. Po drugie nie "kosztuje" 7 milionów a jest jedynie wyceniany na tę kwotę przez Transfermarkt, który to często szacuje oceny nieadekwatnie do talentu czy umiejętności danego piłkarza. Po trzecie "To nie jest zawodnik dla Barcelony, samper dwa jak nic" widziałeś go kiedykolwiek w akcji, że wysuwasz takie wnioski?

All Apologise za przepiękną według mnie melodię i Pennyroyl tea za wielki ładunek emocjonalny i świetne przejście z melancholijnych zwrotek do surowego refrenu.

47 lat od jego śmierci a takiego maestro gitary jak nie było, tak nie ma i raczej nie będzie.

Jak Jim Morrison po scenie.