2 lata temu zacząłem jeździć na rowerze mialem prawie 17 lat bylem wysportowany i zdrowy, szybko zacząłem osiągać dobre rezultaty, wszystko układało się idealnie we wrześniu zeszłego roku zdobyłem wicemistrzostwo Polski amatorów. Stwierdził ze w roku 2021 będę jeździł z elita przeszedłem do czeskiej drużyny gdzie stawiamy sobie wysokie ale realne cele do osiągnięcia. Niedługo po rozpoczęciu przygotowan do sezonu w listopadzie zaczęły boleć mnie plecy, wyzty u fizjo u lekarzy nic nie pomogly, w końcu zrobiłem rezonans na którym okazało się ze mam niewielką dyskopatie mialem to wyleczyc w kilka tygodni ale niestety rehabilitacja nie przynosi oczekiwanych efektów. Mozna powiedzieć ze z dnia na dzień rower zostal mi zabrany pisze to bo chcę wam powiedzieć żeby bardzo doceniac i sznaowac swoje zdrowie oraz cieszyć sie każdym dniem i żyć tak jakby byl tym ostatnim. Pamietam dni w których nie chciałem iść na trening bo nie mialem humoru pamietam treningi na siłowni które odpuszczamem bo nie przepadam za dzwiganiem ciężarów ale teraz wiem jakie to bylo glupie. Jeśli wrócę znów do treningów to nie odpuszczę żadnego ponieważ sa ludzie na świecie którzy pragną isc pobiegac poplywac czy wyjść na spacer lub rower ale nie moga tego zrobic bo na przykład nie maja nóg a my możemy wszystko i niedoceniamy tego jakie mamy szczęście. Wszyskim którzy wytrwali do tego momentu życzę dużo zdrowia.