Muszę pochwalić Koemana, nawet niekoniecznie po wczorajszym meczu, ale po całości pracy, jaką wykonał od momentu przyjścia do Barcelony. Zastał rozbitą, podstarzałą drużynę bez przygotowania fizycznego i woli walki, a co zbudował? Zastrzegam, że to wyłącznie moje spostrzeżenia i opinie.

1. Po pierwsze, i w zasadzie najważniejsze - przywrócił mi radość z oglądania Barcy. Od porażki z Liverpoolem praktycznie przestałem oglądać swój ukochany klub, mecze nie sprawiały mi już frajdy. Brakowało polotu, walki, emocji, dosłownie wszystkiego. Oglądałem jeszcze parę meczów za Setiena, ale też szybko przestałem. Teraz znowu czekam na każdy kolejny mecz.

2. A skąd pierwsze się wzięło? Zdecydowanie wróciło przygotowanie fizyczne, coś, co Valverde totalnie zarzucił i odbijało się nam wiosną. Piłkarze są gotowi walczyć przez 90 minut, gonić wynik i zabiegać przeciwnika. Świetnie się na to patrzy.

3. Przygotowanie fizyczne to jedno, a drugie - drużyna odzyskała pazur. Mają wolę walki i zadziorność by odwrócić losy meczu, nie ma spuszczania głowy, jest chęć zagryzienia przeciwnika i wbicia bramki. Umiejętności i planu czasem brakuje, ale nie brakuje walki. Barcelona znowu jest silna mentalnie.

4. Messi odzyskał radość gry po kilku miesiącach, co widać po jego celebracjach z drużyną. Ale co najważniejsze, nie musi targać tej drużyny na plecach, gdy nie idzie. Wszyscy walczą równo, ale on w formie jest potrzebny Barcy. Formie zarówno fizycznej, jak i psychicznej.

5. Drużyna oparta jest na młodych graczach, w końcu. Wiadomo, że to częściowo wynika z wąskiej kadry i kontuzji, ale młodzi są rozsądnie wprowadzani i potrafią zrobić różnicę na boisku, nie zawsze im wychodzi, ale serca im odmówić nie można.

Ah, i boli mnie, jak pomyślę, ile przez Barcelonę przewinęło się takich Boatengów, Murilli, Todibów, Yerrych, Malcomów oddanych po roku lub pół... o wiele bardziej wolę oglądać naszego młodego Minguezę, który może do wybitnych nie należy, ale walczy o każdą piłkę. Młodzi ze szkółki to skarb, z którego w końcu rozsądnie się korzysta, boli mnie jeszcze tylko Braithwaite - waleczny piłkarz, ale umiejętności nie te, a mógłby za niego grać chociażby de la Fuente - oraz Pjanic, który nie pokazał nic od momentu przyjścia do Barcy. Straszny zjazd tego piłkarza. Szalenie podoba mi się za to Griezmann, tak walecznego i inteligentnego piłkarza to ze świecą szukać. Jak on świetnie wychodzi na pozycje, szuka sobie miejsca, podaje! Brakowało mu goli, ale szczęśliwie one przyszły z czasem. Da nam jeszcze dużo radości.

No i ten rozpalający dyskusje na La Rambli Riqui Puig - ostatnie mecze potwierdzają doskonale, czemu Koeman na niego nie stawiał. Puć dużo biega i ma ogrom chęci, ale brakuje mu często pomysłu (albo umiejętności?) na pociągnięcie akcji do przodu, ponadto zdarzają mu się proste straty lub niecelne podania, skutkujące przechwytami rywala w newralgicznych sektorach boiska. Pedri radzie sobie z tymi aspektami świetnie i nie dziwi, czemu od początku jest wyżej w hierarchii.