Było miło przyjrzeć się tej historii trochę bliżej. To co dał Argentyńczykom czy kibicom Neapolu trochę trudno nam zrozumieć i nazwać słowami. To tak jakby im spróbować wytłumaczyć czym dla nas jest odwieczna rywalizacja z sąsiadami i chociażby pokonanie Niemców 2:0 na Stadionie Narodowym. Tu potrzeba czegoś więcej niż słów. Tak bardzo go pokochali że trochę jak casus Figo później tak bardzo go znienawidzili. Historia o człowieku który został obdarty z jakiejkolwiek prywatności. Piłkarz który został gwiazdą rocka.
Piękne zdjęcia,taśmy,publikacje. To były ciekawe czasy gdy piłkarz wyrywał mikrofon dziennikarzowi i sam przeprowadzał wywiad. Prezes mokry po same skarpety od alkoholu. Wywiad gdzie Diego wraz z matką udzielają wywiadu a ona zwraca się do gwiazdy futbolu z tak przesadną troską jakby mówiła do dziesięciolatka przekraczającego próg domu. Piękne.
Ta historia jest całkowicie spójna. Młody chłopczyk o twarzy cherubinka którego pokochał świat i którego nazwali Bogiem. Nawet samo nazwisko Maradona. To brzmi pięknie,egzotycznie,wyzwala emocje. Tu wszystko do siebie pasuje.
Dobranoc.
Odpoczywaj D1EG0.