Sytuacja w Polsce:

Rząd kompletnie nie radzi sobie z sytuacją i gra na niezadowolenie społeczeństwa, żeby ich po prostu "wypier***ić". Próbują przepchnąć bocznymi ustawami brak odpowiedzialności za decyzje podjęte w trakcie epidemii, co za którymś razem pewnie im się uda. Wystawią jakąś ustawę pomocową, którą opozycja poprze, żeby później nikt nie mógł im zarzucić, że byli przeciwko społeczeństwu.

Jednym ze sposobów na wzbudzenie niezadowolenia w społeczeństwie było wyciągnięcie światopoglądowego sporu o zasadność aborcji. Dobry ruch- ludzie wyszli na ulicę, co było do przewidzenia, jest na co zwalać sytuację epidemiologiczną w kraju. W tzw. międzyczasie przewodnicząca strajku, podpina pod główny cel strajku inne bardzo kontrowersyjne i skrajne postulaty. Ugrać się tego oczywiście nie da, ale to prawdopodobnie tylko zagranie w stylu mirka-handlarza. Uda się uratować "kompromis" aborcyjny, reszta pójdzie do kosza- "próbowałam".

W obozie rządzącym w tym czasie zaczyna się poważnie palić. Prezydent podrzuca ustawę, która nie zadowala absolutnie nikogo, ale jest w tym momencie jedyną dostępną alternatywą. Problem w tym, że nie są w stanie zebrać większości we własnej koalicji, ponieważ Ziobrzyści nie mają zamiaru pójść na jakikolwiek kompromis i chcą bezgranicznej ochrony "życia poczętego". Rząd przekłada posiedzenie sejmu o dwa tygodnie i stara się dojść do jakiegoś wewnętrznego porozumienia.

W międzyczasie gospodarka dostaje po dupie, złotówka w naszym portfelu jest warta coraz mniej, kupa ludzi straciła albo zaraz straci pracę. Slow dancing in the burning room.