Julia Polakowska o obecnej sytuacji. Bardziej w punkt się nie da.
"Czy jestem zadowolona z wczorajszej decyzji? Ideologicznie tak, ale ze sposobu jej przeprowadzenia nie. I bardzo denerwuje mnie to, że władza po raz kolejny śmieje nam się w twarz i przykrywa swoje głupoty tematami, które nas bolą (bo bolą obydwie strony tego konfliktu).

Czy nazwę kobietę usuwającą ciążę z powodu choroby dziecka mordercą? Nie. Ale powiem jej, że to życie też ma znaczenie i że nie jest sama.

Po całej wczorajszej burzy wiem na pewno jedno - nie rozmawiamy o wszystkim tym, czego dotyczy problem. Ale no jak mamy rozmawiać, skoro rząd szaleje, od jutra mamy lockdown v2, ludzie tracą pracę i boją się spotykać nawet z najbliższymi.

Ja mam w sobie mocne poczucie tego, że ciąża = życie i że należy je chronić, bo samo za siebie krzyczeć nie potrafi. ALE mam też oczy i wiem, gdzie żyję. Widzę, że nie ma świadomego systemu wsparcia i pomocy dla par (bo dziecko rodziców ma dwoje, co jest często pomijane) i wiem, że nasi rządzący w tym momencie niewiele chcą i są w stanie z tym zrobić.

Są specjaliści, są fundacje, są psychologowie - oni powinni mieć przestrzeń do działania, do informacji, do pomocy tym ludziom w ich wielkich tragediach. Jak im tą przestrzeń i wsparcie zapewnić?

Bądźmy świadomi i odpowiedzialni - wspierajmy takie organizacje, bo nigdy nie wiemy, czy my się w takiej potrzebie nie znajdziemy.

Dzisiaj powinniśmy rozmawiać TEŻ o tym, jakie są szanse, że nie każda decyzja to wyrok i że świadome współżycie to jest odpowiedzialność możliwie nie tylko za siebie. Powinniśmy rozmawiać o tym, jak podnosić świadomość wśród ludzi w kwestii edukacji seksualnej, jak poprawić stan życia polskich rodzin (moim zdaniem można to zrobić odciążając ludzi z przeróżnych opłat i podatków, które pochłaniają prawie 40% ich miesięcznego budżetu).

Czego faktycznie dyskutowany wczoraj punkt dotyczy?

No właśnie bardzo szerokiej grupy możliwości - bo dziecko z zespołem Downa, a płód bez głowy mózgu czy skóry to jednak dwie różne bajki. Więc może powinnismy się zastanowić, gdzie przebiega granica. Na rok poprzedni najczęstszym rozpoznaniem była właśnie trisomia 21, w 271 przypadkach bez innych wad genetycznych, to jest 40% wszystkich zabiegów w Polsce z oficjalnych źródeł, a przecież nie trzeba być geniuszem, żeby wiedzieć, że podziemie aborcyjne jest i dalej będzie, a po wczorajszym głosowaniu będzie rosło w siłę.

Może to moment, żeby specjaliści (nie politycy!) porozmawiali o tym, czy obecne prawo nie jest po prostu za szerokie i nie daje przestrzeni do nadużyć. Bo każda rozmowa ma sens jeżeli odbywa się w atmosferze wzajemnego zrozumienia i w oparciu o badania naukowe, a nie populizm i egoistyczne pobudki."