@kulek22 ja wiem, że stwierdzenie "kiedyś to było" to wyświechtany slogan ale kurcze, kiedyś to było. Po dziś dzień pamiętam jak sie za gówniarza latało po boisku. Nic nie było nas w stanie powstrzymać od tego żeby pograć z kumplami w piłkę. Ba, dochodziło nawet do takich absurdów, że jak rodzice kazali iść do kościoła w niedzielę to i tak szło sie na boisko i grało w lakierkach. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że nawet gdybyś chciał wychować swoje dziecko w ten sposób, to możesz sie jedynie nabawić problemów. Zaraz jakieś MOPS'y Ci uprzykrzą życie albo odbiorą prawa rodzicielskie.

@Conradxc Niestety to już nie wróci.

@kulek22 teraz problem dzieci to to ze im siie alkohol na imprezie skonczyl.

@Conradxc Pamiętam jak grałem od rana do wieczora na szkolnym boisku, a że mieszkałem w bloku od razu przy szkole, to wystarczyło, że rodzice wyjrzeli na balkon i sie darli Raaaaafaaaaaał obiaaaaaaaaaad i musiałem, oczywiście totalnie obrażony, biec na obiad :D piłka była ważniejsza nawet od żarcia

@dv7wisnia otóż to! Najsmutniejsze w tym wszystkim jest to, że jak byłem dzieciakiem to nasze boisko było w fatalnym stanie. Betonowy prostokąt z bramkami które miały dziurawe siatki, na boisku przez ten beton przebijały sie korzenie/trawa tworząc ogromne bulwy na których niejednokrotnie człowiek zdzierał kolana, łokcie czy rozbijał głowę po to by w domu jeszcze tata/mama poprawili za bycie sierotą co chodzić nie potrafi ;D. Generalnie nawet ten fatalny stan "murawy" nie był w stanie zniechęcić nas do grania. Często aby zagrać trzeba było swoje w kolejce wystać albo grać ze starszymi o kilka/kilkanaście lat. Mimo tego każdy był szczęśliwy. Teraz jak wracam w rodzinne strony to mijam ten "prostokąt", jest odpicowany jak karyna na grobach podczas Wszystkich Świętych. Boisko równiutkie, bramki nowe tak że czuć na nich jeszcze farbę jakby wczoraj były malowane, siatki takie że piętnaście lat temu to nie wiedzieliśmy iż mogą istnieć. Obok stoi boisko do kosza, tenisa i siatkówki, no prawdziwa kraina bogoli. Ile razy nie wracam do domu to prawie zawsze widzę ten smutny widok bo boiska stoją puste. Czasami ktoś tam porzuca do kosza... ktoś z kim te kilkanaście lat temu grałem w piłkę. Niby znak czasu ale za to jaki cholernie smutny, a może to po prostu ja sie zestarzałem?

@kulek22 Człowiek kiedyś zszedł z boiska wieczorem i to był po prostu ostatni raz...

U mnie na osiedlu jest takie boisko, środek miasta wokół zabudowy, a one stoi jak stało, wychowało się na nim ze trzy pokolenia piłkarzy, jedyne co się zmieniło przez lata to bramki. Jeszcze do niedawna graliśmy tam w piłkę co Niedziela, tradycja trwała przez 18 lat, zmieniało się dosłownie wszystko, ale nie my, jaka pogoda by nie była mieszanka dorosłych i młodych grała w piłkę. Pisały o nas gazety, BA! nawet wywiad był. Niestety z różnych powodów około dwa lata temu przestaliśmy grać, dużo osób wyjechało za chlebem, drudzy z racji wieku przestali grać, a co najsmutniejsze nie było nikogo na ich miejsce. W dzisiejszych czasach namówić młodego chłopaka, żeby odstawił ćpanie lub browara dla piłki? nierealne. Większość meczów już pod koniec wyglądała tak, że zbieraliśmy się na umówioną godzinę, a tam z 14 potrzebnych osób było 6 czy 7, a później dzwonienie, proszenie... szkoda wielka szkoda, że tak to się potoczyło.

Wspomnień Panowie nic nam nie odbierze, pamiętajmy tylko, żeby nasze dzieci były wychowane inaczej, żeby nie krzyczeć jak przyjdzie brudny po piłce, bo sami tacy byliśmy, żeby całego świata nie zabierał mu ekran komputera, tableta tylko, żeby interesowało go, to co za oknem, bo na starość będą wspominać ludziki z Minecrafta, a nie przyjaciół z boiska. Pozdro!