Jednego Bartomeu odebrać nie można. Mianowicie umiejętności mydlenia oczu wszystkim wokół. To, w jak krótkim czasie on odprowadził wzrok publiczności od siebie na zawodników i nowego kandydata na trenera jest to po prostu godne podziwu. Najsmutniejsze chyba jest to, że robi to przecież nie po raz pierwszy, a my nadal łykamy to, jak pelikany. Szkoda.