Ja tam czuję tę Ligę Mistrzów, nawet w takiej niecodziennej formule. Rzadko kiedy czuję takie podekscytowanie meczem. Spotkania ligowe nigdy mi takich emocji nie zapewnią. Gramy dzisiaj z wielkim zespołem, który jest w formie, który po raz kolejny pozamiatał swoje podwórko, a teraz robi to w Champions League. Gramy z drużyną, która jest niepokonana od 28 spotkań. Niemiecki, prawie kompletny gigant. Musimy znaleźć wszelkie mankamenty i je dobitnie wykorzystać. Dozą ekscytacji jest też fakt, że od niepamiętnych czasów nie jesteśmy faworytem... No i jeszcze ten jeden mecz, w którym może zdarzyć się wszystko. Czuję to bardziej niż wszystkie dwumecze w Lidze Mistrzów z wcześniejszych sezonów. Ostatni raz z takim zaciekawieniem czekałem na mecz Barcelony w 2015 roku, kiedy mierzyliśmy się w finale Champions League z Juventusem. Myślę, że po prostu spotkania, w których nie ma rewanżów wpływają bardziej na wyobraźnie, bo błędy, nawet te najmniejsze będą surowo karane, a czasu, żeby je naprawić będzie niewiele.