Od czasów Rijkarda, każda edycja Ligi Mistrzów to ogromne emocje i stres. I nieustannie Barca w roli dyżurnego głównego faworyta. Emocje kończone po wielu rywalizacjach wielką radością lub ogromnym rozgoryczeniem. Czasami tak wielkim, że trudno było się pozbierać przez kilka tygodni.

W tym sezonie, po raz pierwszy od kilkunastu lat, Barca jest tak rozczarowująca, że zasiądę do oglądania jej poczynań bez jakichkolwiek oczekiwań. Nawet najmniejszych. Żadna porażka nie będzie dla mnie zaskoczeniem. Każda wygrana powyżej fazy 1/8 wielką radością.

Kilkanaście lat upłynęło by mecze Barcy w LM ponownie oglądać z poziomu tak niskich oczekiwań.