Nie wiem co myśleć obecnie o Barcy i ich szansach na cokolwiek w LM.

Zacznę od tego, że nie nabrałem się na ostatni pogrom ze słabym rywalem. W LM trzeba zagrać 4 bardzo dobre mecze z rzędu, a to się Barcy nie zdarza. Raczej regularne męczarnie przerywane są dobrym meczem.

Nie ma żadnej regularności na wysokim poziomie, a nastroje w klubie zmieniają się jakby panowała tam masowa menopauza. Entuzjazm po Villarealu, potem depresja, a na deser znowu entuzjazm. Wypowiedzi krytyczne, potem nastrój zgoła odmienny i wielka motywacja przed LM.

Barca cierpi na chorobę dwubiegunową. Chwilami, czepiając się jakiejś iluzorycznej przesłanki, wykazuje nadmiarowy entuzjazm, by po boiskowym koszmarku, popadać w depresję. A kibice z nią.

Nie oszukujmy się, realną szansę na sukces mają zespoły wykazujące się powtarzalną jakością. Barca jest obecnie w fazie umiarkowanego entuzjazmu, ale jako chory pacjent, nagła zapaść czai się za rogiem.

Moja jedyna (płonna zapewne) nadzieja zasadza się na wierze w to, że jakość z meczu z Atletico uda się zaprezentować na dopalaczach o nazwie "ratujemy sezon", ale z reguły kończy się takie bujanie w obłokach mocnym podbródkowym od rzeczywistości i twardym lądowaniem.