"Na razie nie ma nic do komentowania. Miał być strzał z armaty a jest mokry kapiszon. Już w kwietniu 1945 r. pisał o tym dowódca BŚ. Rozkaz był drukowany i jawny. Brygada nie zdradziła, nie kolaborowała. No chyba że z Amerykanami. I to właśnie tak bolało i boli komunę".


No i zaczęło się... Jacyś lewusie zastosowali stałą w ich przypadku metodę, jakobym zaatakował P. Ulatowskiego i komunę z niego zrobił. Czyli postępowa edukacja robi swoje - uczy składania liter, ale rozumienia już nie. O komunie napisałem w czasie przeszłym i teraźniejszym, bowiem to oni stale atakowali Brygadę Świętokrzyską, stosując metody poniżej pasa. Nie wiem, ile lat liczy sobie Pan Ulatowski (nie znam go), ale przypuszczam, że w momencie, jak się rozwiązywała PZPR, to jeszcze całkiem młody był i z komuną wspólnego nic nie miał. Zresztą, to nie o nim było. Na tle całej, trzypokoleniowej już propagandy wokół BŚ NSZ, Pan Ulatowski i jego wpis to naprawdę niewielki incydent i - jak na razie - nie ma co komentować.


Ale zaraz wtrącił się sam autor, czyli Pan Ulatowski: "Pisał o Ref VI C 2 c Amt VI RSHA? Naprawdę?" - w ten sposób odniósł się do mojej informacji, że dowódca Brygady Św. wyjaśniał stosunek do Niemców w jawnym, drukowanym i szeroko kolportowanym rozkazie 13 kwietnia 1945 r. Płk "Bohun" nie pisał o owym "Referacie" i dalszej symbolice, to oczywiste. Zapewne nawet o nim nawet nie słyszał. Zagęszczenie służb niemieckich i ich wzajemne zależności powodowały, że nawet w tamtych kręgach mało kto ową symbolikę znał i rozumiał, nawet Niemcy ze służb.


Ale dowódca Brygady nie ukrywał swego postępowania i bieżącej polityki wobec swych podkomendnych, informował ich na bieżąco.


Dla wyjaśnienia sytuacji załączam oficjalny organ Brygady "W marszu i boju" z 13 kwietnia 1945 r. z odnośnym fragmentem Rozkazu nr 205 z 7 kwietnia 1945 r. Załączyłem również komentarz redakcyjny (nieznanego autora) oraz publikowane tam informacje z frontu, pokazujące kompletny rozkład III Rzeszy. Nie widać w tym żalu, czy choćby niepokoju Brygady z takiego rozwoju sytuacji - wprost przeciwnie.


Robienie w ten sposób z Brygady, w mgle niedomówień i pomówień, "agentów Hitlera" odstręcza mnie od poważnej polemiki i wyjaśnień, ale trudno, stało się. Rzecz sprowadzona bowiem została do absurdu, jakoby to Brygada miała być ową Wunderwaffe Adolfa Hitlera...Śmiać się, czy płakać?


Pamiętajmy - były to ostatnie tygodnie istnienia szybko kurczącej się i walącej się w gruzy III Rzeszy Niemieckiej.


Oskarżenia padły, poczekamy, zobaczymy, czy i jak są udokumentowane.


Tu chciałbym jeszcze przypomnieć sprawę ś.p. kpt. Zygmunta Rafalskiego "Sulimczyka", oficera BŚ, dowódcy batalionu a następnie szefa sztabu Pułku Nadwiślańskiego - uczestnika kursu specjalnego (zgłosił się na ochotnika). Był dowódcą patrolu, zrzuconego z niemieckiego samolotu 22 marca 1945 r. w okolicy Dwikozów. Nie ma tu miejsca na opisanie jego naprawdę pięknego życiorysu. Dodam tylko, że w sierpniu 1945 r. został odbity z więzienia UB w Kielcach przez poakowskie oddziały kpt. Antoniego Hedy "Szarego". W 1950 r. komuniści skazali kpt. "Sulimczyka" ostatecznie na karę dożywotniego więzienia.


W 1993 r. post-komunistyczny sąd orzekł, że został on skazany z przyczyn politycznych a uchybienia godności obywatela polskiego oraz zdrady nie było:


"chociaż przypisano mu czyny będące zaprzeczeniem walki o niepodległość (współpraca z okupantem niemieckim), to w rzeczywistości Z. Rafalski takiej współpracy nie dopuścił się, zaś skazanie miało charakter odwetu na przeciwniku politycznym ówczesnej władzy. (...) Już z samych akt procesu wytyczonego Z. Rafalskiemu w 1950 roku nie wynika, aby dowiedziono mu jakakolwiek współpracę z okupantem niemieckim. (...) Z zebranego materiału nie wynika, by dopuścił się on jakiejkolwiek współpracy z okupantem niemieckim, by zdradził interes Państwa Polskiego podjęciem służby na rzecz hitlerowskich Niemiec. Jeśli nawet w ramach swoistego rozejmu z wrogiem Z. Rafalski skorzystał w jakiejś mierze z jego pomocy - nie znaczy to jeszcze, że działał on w interesie wroga. (...) Zarzut kolaboracji był w opinii publicznej najcięższym i najbardziej poniżającym oskarżeniem. W latach 1944-1956 właśnie dla szczególnego poniżenia i upokorzenia uczestników antyhitlerowskiego ruchu oporu - insynuowano zdradę i współpracę z wrogiem. Doświadczyło tego wielu najlepszych patriotów".

https://scontent.fpoz1-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/s960x960/96373813_3136586336392596_169373315218014208_o.jpg?_nc_cat=107&_nc_sid=8024bb&_nc_ohc=wEfoXt4z_jIAX-vY0eu&_nc_ht=scontent.fpoz1-1.fna&_nc_tp=7&oh=994bddb979bf7659d2d0e5bae34fd484&oe=5EE00460

https://scontent.fpoz1-1.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/s960x960/96516525_3136586599725903_5091391538487885824_o.jpg?_nc_cat=105&_nc_sid=8024bb&_nc_ohc=Luj-NPxNS1IAX_OgVKL&_nc_ht=scontent.fpoz1-1.fna&_nc_tp=7&oh=339654e4ec3b382c7fabf43a1a67ed5a&oe=5EE0CE2C