Karol: Chodzi o to, że po prostu, nie… Nie, że tutaj ja mmm… zabraniam. Substancja, wie pani, tego… Ja poszedłem, ja poszedłem, znaczy – to, to zawsze tutaj jak było, to tego. Nie bo t… nie brałem tego ni… kolebka mo… moja i to jest współlokatorzy też… Co to jest?! Żeby tutaj tak… przecież my jesteśmy ludźmi! Zabrać co! Nie tego, żeby tutaj od razu, ale po prostu brama i koszt, no. I tak no, i oddajcie mi moją godność! A, domagam się szacunku!

Reporterka: Czyli czego?!

Karol: Szacu...