Karol: Dobrze, kupię Ci ten telewizor.
Alina: Co?
Karol: Kupię Ci ten telewizor. Dobrze, już. Chociaż bym miał przestać grać w piłkę i bilard. Kupię Ci ten telewizor. Chociaż bym miał nie dojadać, nie pić, dobrze, kupię Ci ten telewizor. Nie wiem, chociaż bym miał iść na dworzec żebrać, kupię Ci ten telewizor. Chociaż bym miał pluć krwią, KUPIĘ CI TEN TWÓJ CHOLERNY TELEWIZOR! Ale potem zaraz umrę... Ale to oczywiście nic nie znaczy, nie? Ty będziesz sobie tutaj siedziała, tak o i oglądała na wideo mój pogrzeb, mój, sto razy dziennie! Kupię Ci!
Alina: Karol, Ty wiesz, że im bardziej ty histeryzujesz, tym ja Ci bardziej wierzę?

:D