Dzisiaj zajmiemy się silnikiem od Toyoty:
Prawdziwa legenda japońskiej motoryzacji. Silniki te były produkowane przez szesnaście lat w różnych wersjach, z których najsłynniejsza jest jednak bez wątpienia 2JZ-GTE. Rodzina 2JZ napędzała przeróżne samochody, od limuzyn, po sportową (i równie legendarną, co silnik) Toyotę Supra.

W wersji 2JZ-GTE w stosunku do wersji GE (czyli pozbawionej turbo) poza sekwencyjnym doładowaniem dołożono także intercooler oraz zmieniono układ smarowania i przebudowano aluminiową głowicę. Wersje sprzedawane na Japonię miały maksymalnie 280 KM – wynikało to z dżentelmeńskiej umowy między firmami, które dogadały się, by tej mocy nie przekraczać. Wersje eksportowe charakteryzowały się mocą około 330 koni mechanicznych.

To, co uczyniło ten silnik tak sławnym, to jego konstrukcja: to w niej tkwi cały sekret wytrzymałości. Standardowo w każdej wersji montowano kuty wał korbowy i kute korbowody. Najważniejszą jednak rzeczą był blok silnika. Wykonany jest on z żeliwa, a do tego cylindry są jego integralną częścią co wzmacnia cała jego konstrukcje. Pozwoliło to na ogromne podnoszenie mocy w zasadzie bez większych zmian – wystarczyła pojedyncza większe turbosprężarka, wymiana intercoolera na większy, zamontowanie wtrysków o przepływie 1000cc by osiągnąć pułap 750 koni mechanicznych. Większe modyfikacje powodowały osiągnięcie mocy nawet na poziomie 2000 KM.

Nie można zapomnieć o pewnej scenie z filmu Szybcy i Wściekli, gdzie po otwarciu maski, jedna z postaci wykrzykuje: TU DŻEJ ZI ENDŻIN! Bez wątpienia film ten miał spory wkład we wzrost popularności i rozpoznawalności silnika 2JZ Toyoty na całym świecie.