Zqczalem kibicowac Barcelonie w 1999 roku gdy dostalem od wujka koszulke Kluiverta. Wspaniala, niezniszczalna i... gram w niej do dzisiaj. Gdy wychodze na boisko, mlodzi nie wiedza co to za noname, a starzy sie usmiechaja.

Przezylem niesamowite, rozne chwile ogladajac Barce. Pamietam fantastyczna wygrana w LM w strugach deszczu. Pamietam nieprawdopodobna, przepiekna glowke Messiego z United. Co wiecej, pamietam jego pierwsze mecze w druzynie, gdy wchodzil by grac z Ronaldinho.

Zreszta, od czasow tego drugiego ogladalem w tv KAZDY mecz Barcelony. Przez ponad dekade nie opuscilem zadnego. Pamietam magiczny wieczor z golem Iniesty przeciw Chelsea, gol Ronaldinho "z czuba", loby Messiego, jego gol a la Maradona, oklaskiwanie na stadionie Realu Ronniego i... w zasadzie pamietam wszystko :).

W peqnej chwili zaczapem czytac ksiazki o Barcelonie, biogtafie Messiego, Xaviego, Iniesty.. Barca stala sie jednym z najwazniejszych elemwntow zycia.

Teraz mam juz zone, dzieci i... Valverde na lawce. Barca juz nie jest w centrum, a dzieki nudnej grze powoli trace ochote na spedzanie tych niewielu wolnych chwil ktore mam na moj ukochany klub. Nadal mu kibicuje, wchodze codziennie na fcbarca po kilka razy, ale czuje sie wypalony. Przeszedlem etap wkurzenia, bezsilnosci, teraz jest juz chyba ironia. Gdyby nie Messi to nie mialbym chyba juz zadnej motywacji by wlaczyc tv na ich mecz. Zwlaszcza na wyjezdzie.

Liczylem ze gdy pojawia sie transfery (a byly) cos sie zmieni, ale kazdy zawodnik jaki sie pojawil, nawet najlepszy pomocnik LM poprzedniego sezonu, notuje regres.

Barcelona stracila magie. I zadne wyniki finansowe pokazywane przez zarzad tego nie zmienia.

Marze o dalszej pieknej grze, magii pilki, ktora przyciaga, sprawia ze pomimo nieprzespanych nocy przez dzieci, dam sie pokroic aby tylko obejrzec mecz. Barcelono, PRAWDZIWA Barcelono, wroc prosze!

P.s. wybaczczcie mi prosze ten wpis, nie musicie czytac. Po prostu po najnudniejszym meczu z Realem jaki widzialem czulem potrzebe uwolnienia emocji. Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie, barcelonscy bracia!