Tak sobie myślę jaki już człowiek stary. Jeszcze nie tak dawno jako mały gzub grałem w Fife O7, latało się całymi dniami za piłka w koszulce Owena czy Ronaldinho (kiedyś myślało się, że oni grają "od zawsze"), strojenie domu na święta 3 tyg przed, czy wyczekiwany sylwek i walka sam ze sobą by nie zasnąć. Każda pora roku miała swój urok. Każdy dzień w szkole był inny, a to się z kim poklociles, a to się w coś innego bawiliscie i jeszcze te powroty do domu, które wydawało się, że trwają godzinami. Potem już nieco starsi, planowaliśmy wspólne biwaki, wycieczki pierwsze "melanże"... Wszystko było takie fajne. Teraz człowiek tylko myśli o weekendzie, w weekend myśli o dłuższym wolnym. Czas zapierdziele niemiłosiernie, a ty nie masz czasu dla sobie i bliskich. Kiedy to się stało i czemu dziecinstwo nie mogło trwać wiecznie... ????