Luis Enrique był za dzieciaka moim ulubionym piłkarzem i jednym z tych, dzięki którym zacząłem kibicować Barcelonie. Bardzo się cieszyłem, kiedy został naszym trenerem, zawsze w niego wierzyłem, kiedy był krytykowany i czułem ogromną satysfakcję, kiedy na przekór wszystkim zdobył tryplet. Wiedział też, kiedy zakończyć swoją przygodę z Barceloną.

Cieszyłem się również, kiedy został trenerem Hiszpanii i liczyłem, że pomoże im wrócić na prostą po niezbyt udanych MŚ i całym chaosie z Lopeteguim. Kiedy zdecydował się odejść z powodów osobistych, zacząłem się martwić, co mogło go skłonić do takiej decyzji - tym bardziej, że pojawiały się plotki o tym, że chodzi o ciężką chorobę bliskiej osoby.

Ale kurde - śmierć 9-letniej córki to dla mnie niewyobrażalna tragedia, nawet nie wiem co sensownego można w takiej sytuacji napisać. Strasznie mu współczuję i nie mogę przestać o tym myśleć. Oby wraz z rodziną byli w stanie dojść do siebie po tej sytuacji. Biedna Xana...