Opiszę Tu moje ostatnie doświadczenie, z Super Dziewczyną, a raczej wrażenia, po tym Spotkaniu:

Stresowałem się bardzo Spotkaniem, bo po prostu nałożyłem na Siebie Presję, że muszę wywrzeć na Kobiecie wrażenie. Być najlepszą Wersją Siebie, by Ona Mnie chciała.


PS. Podświadomie czując, że nie jestem dla Niej dość Fajny.

To Efekt: Nadania Jej Wyższej Wartości. Zrobienia z Niej w swojej głowie Zajebistą Laskę. Przy tym zaniżając Ocenę Siebie. Widząc w sobie nie godnego Jej Partnera.

Zaczyna Mi na Niej zależeć. Nadaje Spotkaniu z Nią zbyt duże znaczenie. Nadaje Jej zbyt duże znaczenie. Staram się wypaść, jak najlepiej. Mam kosmiczne oczekiwania wobec Siebie.

Ulegam wrażeniu, że jeden błąd, może przekreślić Moje szanse u Niej. Obawiam się zrobić coś, co może Jej się nie Spodoba. Byle tylko Jej nie podpaść z czymś.

Stresuję się.. Spinam.. Mam spiętą dupę.. Staję się Sztywny. Zachowuję się nie naturalnie. Rozmawiam drętwo i sztywnie. Bo boję się powiedzieć coś, co mogłoby Ją urazić. Co prowadzi do nudnej Rozmowy, której Ona, nie będzie już chciała Powtórzyć:

Starałem się, aż za bardzo:


Nadskakiwałem dziewczynie, próbując być za bardzo: „miłym”, „rozrywkowym”, ,,Super Zabawnym".

Myślenie stało się Moim największym Wrogiem


Za dużo Myślałem; Analizowałem. Rozkminiałem każdy Mój Ruch i ważyłem każde swoje słowo