W klubie, gdzie są prawdziwi "rdzenni" kibice (a nie co dwa tygodnie inni ludzie), po prostu kapitanowie podeszli do trybun i odbyłaby się rozmowa. Takie rozmowy często pomagają. Ale to jest niemożliwe w takim klubie, bo z kim oni porozmawiają? Z ludźmi, którzy przyjechali na wakacje? I jeszcze tacy pajace mają czelność gwizdać na zawodników, a dokładnie na jednego.