Teraz już tak na chłodno.
Nadal to boli. Boli i będzie boleć. Czułem się tak jakby prezent, który dostałem tydzień temu od tej samej osoby, od tej samej osoby został zniszczony przede mną. Niesamowicie się cieszę, że poraz kolejny możemy wygrać ligę i puchar. Doprawdy kibice takiego Milanu czy Manchesteru mogą nam zazdrościć. Cieszę się również, że udało nam się w końcu awansować do półfinału Ligi Mistrzów. Wiedziałem, że Liverpool to bardzo silna drużyna z najbardziej pozytywnym z wszystkich trenerów. Byłem przygotowany na odpiadnięcie, lecz po pierwszym meczu czułem, że jesteśmy w stanie to zrobić. Ponownie zapisać się w historii futbolu... i zapisaliśmy się, tyle że w odwrotną stronę. Myślałem, że tak doświadczona drużyna, której wszystko sprzyjało, która dobrze wiedziała co się może stać, z powodu doświadczenia z zeszłego sezonu. Niestety... znów zrobiła to samo. Pożegnała się z Ligą Mistrzów w najgorszy z możliwych sposobów. Bez czegokolwiek. To było spotkanie, które ponownie obnażyło Barcelonę Ernesto Valverde. Miałem wrażenie jakoby drużyna nie chciała zagrać w finale. I za to niestety obwiniam trenera. Zobaczcie na Coutinho. Jak grał pod okiem Kloppa a jak gra w Barcelonie. Jakim piłkarzem był Salah, Mane, Firmino i reszta zanim zaczęli pracować z Jurgenem a jacy są teraz. I podsumowując Żeby wygrać Ligę Mistrzów potrzebne są: umiejętności, szczęście oraz charyzma z wolą walki. W Barcelonie tym ostatnim aspektem wyróżniało się dwóch takich ludzi. W Liverpoolu cała 11 wraz z rezerwowymi.....

"Wybaczę wam każdy błąd, ale nie wybaczę jeśli nie dacie z siebie wszystkiego dla Barcelony".