Z fanpage Tomka Cwiakaly



Jakiś czas temu hiszpańskie media kolportowały informację, że otoczenie Neymara wydzwania do Barcelony w sprawie powrotu piłkarza. Podobno Ney czuł, że popełnił błąd odchodząc do PSG i za wszelką cenę - pomimo złych relacji z władzami katalońskiego klubu - chciałby wrócić na Camp Nou. Tym bardziej, że często spędza wolne dni właśnie w Barcelonie, co możecie zobaczyć w mediach społecznościowych piłkarzy. Wszystko rzecz jasna zostało zdementowane, Paryż deklaruje, że nie ma powodu, by oddawać swoją gwiazdę, a Neymar generalnie ma siedzieć na miejscu, a nie narzekać. Jeśli ktoś płaci za piłkarza 222 miliony euro, to nie po to, by zaraz go oddawać przez jego kiepski humor. Za grube pieniądze wchodzą tu w grę. Plus sprawy poboczne - Katar i tym podobne historie.



Patrząc jednak na Neymara, nie mogę oprzeć się wrażeniu, że facet zdał sobie sprawę, iż utknął w Ligue 1. Utknął - słowo klucz. Znalazł się w sytuacji o tyle bez wyjścia, że ten klub, otoczenie i liga kompletnie mu nie odpowiada. W tym tygodniu brazylijska telewizja Globo ma wyemitować dłuższy materiał o pobycie Neymara w Paryżu, w którym najciekawszy jest fragment o jego relacji z Messim. Obejrzałem to przed momentem i nie wiem, może się mylę, ale szczerze, dawno nie widziałem piłkarza, który tak cholernie tęskniłby za swoim kolejnym klubem.



„Szczerze… Jest ciężko, ciężko. Jest bardzo ciężko. Leo był dla mnie wyjątkowy. Opowiadam o tym wszystkim. Wtedy kiedy najbardziej potrzebowałem wsparcia, najlepszy piłkarz na świecie wyciągnął do mnie rękę i powiedział: „chodź, powinieneś być szczęśliwy. Tak jak w Santosie. A ja tu jestem po to, by ci pomóc. Nie bądź nieśmiały, nie bój się mnie ani nikogo innego w tym klubie. Jestem po to, by ci pomóc”.



Neymar to niebywale emocjonalny facet. Nigdy nie potrafił powstrzymać uczuć, co oczywiście nie zawsze działało na jego korzyść. Zawsze taki był. Na boisku sztuczny, ale poza murawą - wbrew pozorom bardzo autentyczny. Płakał na konferencjach, gdy łapał kontuzję na mundialu w ojczyźnie. Płakał w chwilach, które faktycznie go łamały. Płacze też teraz, po 1,5 roku w PSG. Wiem, że papier wszystko przyjmie i futbol jest pełen hipokryzji oraz fałszywych deklaracji. Wiem, że te kilka zdań na pozór brzmi jak każda sztampowa wypowiedź randomowego grajka z jakiejkolwiek ligi. Ale jeśli macie możliwość, odpalcie sobie tylko ten konkretny fragment i sami oceńcie, jak to wszystko brzmi.



Podkreślam - może się mylę, może to zbyt daleko idące wnioski (nie sądzę), ale moim zdaniem tak wygląda człowiek, który wie, że w Barcelonie miał wszystko i popełnił gigantyczny błąd w swojej karierze.





I tak moja adnotacja na koniec. Ja Neymara po ludzku po prostu lubię. I nie mówie tylko o poziomie gry czy stylu gry bo to facet który daje piękne show i ja po prostu ten styl gry kocham.

Ale lubię go tez jako osobę. Rozumiem symulki gościa który jest najczęściej faulowany piłkarzem na swiecie i ma przykłady Messiego jak to sie może skończyć-że facet jeszcze przed 30 po boisku musiał człapac bo takie vyly polecenia. Rozumiem częste cwaniactwo na boisku, bo gdy cię kopie facet z satysfakcja to jasne ze chcesz mu pokazać xe jesteś lepszy. I po części rozumiem ze chciał udowodnić że może być najlepszy na świecie-A nikt poza PSG za niego tyle pieniędzy by nie dał. Poza tym pociągająca musiała byc rola w klubie gdzie miałby być traktowany praktycznie jak Bóg. I bardzo kontrowersyjne; rozumiem pozew przeciw Barcy-Facet miał wpisana premie i nie dostał jej a uzaaadnienie wręcz ociekało zemsta zarządu za zburzenie pozycji klubu.

Bardzo bym chciał jego powrotu, w mojej opinii po Messim jest to drugi najlepszy grajek. I mam nadzieje ze gdy Neymarowi zacznie wygasać kontrakt to to weźmie sprawę w swoje rece a nje powierzy w ręce chorego ojca.

I generalnie nie krystalizuje postaci Neymara, bo sam sobie zdaje sprawę xe poniekąd poszedł na łatwiznę, a na dodatek zbyt duży wpływ na niego ma jego najbliższe towarzystwo. Ale w końcu mowa o Brazylijczyku-A to ma nasenne plusów i nie mniej minusów.