@Witekk10 A ja się podzielę komentarzem, który był na dole.

"Rzygam na tęczowo. Gość dopiero co zagrał 3 dobre mecze, dostał orgazmu po pochwałach Messiego, do tego pie"*doli jak ujarany doktorant fizyki o dylatacjach czasu i przestrzeni, a już robi się z niego "brata bliźniaka Xaviego" XD"

Może i brzmi to "prowokacko", ale ma trochę racji. Mamy dopiero listopad, a z niego robi się niewiadomo kogo. Poczekajmy do końca sezonu z oceną zawodnika, równie dobrze może się zaciąć w połowie sezonu i będzie "dupa blada".

@Witekk10 Świetny tekst. Super się czyta. I ten opis naszej piłki oraz znaczenie gry bez niej. Coś za co pokochałem dożywotnio Barcelonę. Kwintesencja naszej piłki.

"Tutaj chodzi o poszukiwanie relacji czasu z przestrzenią. Czasami jest bardzo wiele krótkich podań w tej samej strefie boiska i ludzie na trybunach dziwią się, dlaczego nie posuwamy się naprzód. W rzeczywistości staramy się oszukać przeciwnika. Kiedy po wymianie tylu krótkich podań rywal wyobraża sobie że nic się nie dzieje i traci czujność, wtedy szukamy innego rodzaju podania, którym otworzymy potrzebną wolną przestrzeń. Przede wszystkim musimy dużo myśleć. Trzeba wiedzieć, jaka jest twoja przestrzeń. Nie można zająć tej należącej do kolegi. Należy czekać na odpowiedni moment na włączenie się do akcji. A wszystko trzeba robić na dużej szybkości. Piłkarz musi myśleć bardzo szybko, następnie wykonywać to z taką samą szybkością przy nienagannej technice. Decyzje podejmuje się jeszcze zanim piłka trafi pod nogi. To dlatego, że rywale już wiedzą, jak gra Barcelona. Trzeba być szybszym niż oni. Nie mówię tylko i wyłącznie o piłce, ale również o interpretacji samej gry. Synchronizacja musi być doskonała. Im mniej miejsca na boisku, tym szybciej trzeba grać – Arthur tłumaczy system gry Barcelony."

@Azi A ja napisze tradycyjnie:
"Rakitic znowu podaje do tylu, nic innego nie umie zrobic poza tym podaniem, raz na 5 meczy da crossa I nic."

@4drian0 Jak dla mnie to nie ma opcji, że on się zatnie. Gość ma 22 lata i przyszedł ledwo co z ligi brazylijskiej, a od pierwszego meczu biła od niego pewność siebie. W jednym z ostatnich meczów (bodajże z Interem u siebie) 2 razy w niewielkim odstępie czasu stracił piłkę w niebezpiecznej strefie boiska, po czym przeciwnik miał okazje, by zagrozić naszej bramce, a dosłownie minutę po tym zrobił kółeczko na 25 metrze od naszej bramki pod pressingiem 2-3 przeciwników, przetrzymał jeszcze przez chwilę piłkę, by wyczekać na odpowiedni moment i podał na skrzydło. To było coś, na co nigdy w życiu nie zdecydowałby się żaden Gomes, Denis, Rafinha (pomijając to, że oni nie mają takich umiejętności). Po takich sytuacjach widać, że on wie po co tu przyszedł i nie potrzeba mu nie wiadomo ilu lat aklimatyzacji. Zagrał już sporo dobrych meczów, podczas których nie wyglądał jak żaden "eksperyment", a raczej zawodnik, który jest w tej drużynie od lat i każdy na boisku obdarowuje go dużym zaufaniem. A mowa o Barcelonie, w której gra w środku pola wymaga myślenia i techniki (przede wszystkim w rozgrywaniu piłki) jak chyba jak w żadnym innym klubie (pomimo tego, że nie ma już titki-taki jak za Guardioli).

@Rewolucja123 Zawsze mnie niezmiernie dziwi że ktoś może kibicować Barcelonie i absolutnie nie rozumieć na czym opiera się nasza gra.

@VEB931 Nie ma takiej opcji żeby się "zaciął". Raczej ciężko aby ktoś stracił umiejętności. Może mieć gorszą formę, może mieć urazy. Ale jego gra jest kwintesencją filozofii Barcelony.
Cytując Sapkowskiego: "Wypukłe pasuje do wklęsłego jak tata do mamy". Tak samo Arthur pasuje do Barcelony, bo ma DNA Barcelony, choć nigdy nie był w La Masii. To że się zaadaptował do pierwszej jedenastki nie jest kwestią jego wysokiej formy.