@SeeleyBooth W sensie żeby przeczytali jakieś wyolbrzymione bzdury i artykuł, w którym stereotyp goni stereotyp?

@sidzej Jak dla kogo. Dla mnie to nie są wyolbrzymione bzdury. Jak patrzę na niektóre dzieci wychowywane bezstresowo, kiedy rodzice pozwalają swoim pociechom na wszystko, broń boże zwrócić im uwagę to jest mi niedobrze. Przesadne niańczenie dzieci również jest na porządku dziennym.

@SeeleyBooth Wydźwięk tego artykułu jest taki, że wszystkie dzieci są nieporadne i beznadziejne, a jest to gówno prawda. Pracuję z dziećmi w różnym wieku i mogę powiedzieć, że w 30 osobowej klasie mogą znaleźć się dwie osoby, które rzeczywiście są wychowywane w kaftanie bezpieczeństwa. Dzieci są normalne, takie jak były zawsze, po prostu żyją w innym świecie niż my, czy nasi rodzice, a oceny stawiane im jak w tym artykule są zwyczajne niesprawiedliwe i ogółem niezgodne z prawdą.

@SeeleyBooth Zmieniły się czasy to fakt ale ten artykuł to bzdet którego przeczytałem początek dalej się nie dało.Pani Basia to typowy przykład skrajności który wybrał sobie autor aby mu pasował do koncepcji

@sidzej Moim zdaniem artykuł skierowany jest typowo do rodziców, którzy przesadzają z bezstresowym wychowaniem i trzymaniem dziecka pod kloszem. Nie jest powiedziane, że każde dziecko jest nic nie warte. Podkreślone są jedynie przykłady zachowań rodziców przez, które dzieci później stają się niedorajdami. Jeśli pracujesz z dziećmi to doskonale zauważyłaś, że często rodzice chuchają na dzieci traktując ich jakby byli z cukru. Byle siniak, ubrudzone ubranie i już siana jest panika. Domyślam się, że jesteśmy w podobnym wieku więc również jak ja miałaś na rękach i nogach siniaki, zadrapania, wracałaś do domu w brudnym ubraniu. I wiesz co ja byłem szczęśliwy, bo uczyłem się na własnych błędach. Oczywiście nie twierdze, że duża część dzieci dalej jest wychowywana w tradycyjny sposób, ale coraz więcej dzieci też jest nieporadnych. Podam przykład sytuacji, które osobiście widziałem i nie są wyssane z palca. Jestem u znajomych siedzi matka z 5 letnim synem (załóżmy Antek), moi znajomi również mają syna w tym wieku (np.Igora). Antek biegnie do Igora chcąc się z nim bawić, na co matka Antka krzyczy na niego, ze ma nie biegać, bo się zgrzeje i pobrudzi i ma przy niej siedzieć. Naprawdę?

@SeeleyBooth Czyli nie zmieniło się dokładnie nic, bo jak ja byłam mała też miałam koleżanki, których matki było nadopiekuńcze. Wszystko jest napompowane i przesadzone.
Co do tej sytuacji, jak byłam mała często chorowałam i mama też często na mnie krzyczała, żebym nie ganiała, bo mnie zawieje i się przeziębię. Nie widzę tu nic kontrowersyjnego, czego nie doświadczaliśmy w dzieciństwie my sami, czy nasi rodzice i dziadkowie.
Chciałabym zwrócić uwagę na jeden bardzo ważny szczegół. Nie dziwi mnie nadopiekuńczość rodziców w czasach, w których cała masa ma problem zajściem w ciążę, a dzieci rodzą się z wieloma wadami, czy chorobami. Zupełnie inaczej swoje dziecko traktuje matka, która urodziła je bez żadnych komplikacji, a zupełnie inaczej taka, która starała się o nie latami i poroniła kilka ciąż. Nic nie jest takie łatwe i proste, żeby można było to ocenić powierzchownie, na pierwszy rzut oka.

@sidzej Przy bezwietrznej pogodzie i 25 stopniowej temperaturze raczej nie chodziło o przeziębienie. Wywnioskowałem, że matce po prostu nie chciało biegać się za pięcioletnim dzieckiem (jakby w ogóle musiała to robić). Szkoda mi było tego dzieciaka, bo widziałem smutek w jego oczach. Nie jestem ani przeciwnikiem, ani zwolennikiem bezstresowego wychowania. Uważam jedynie, że należy zachować zdrowy ludzki rozsądek i pamiętać czasy, w których samemu było się dzieckiem.