Nadal nie potrafię uwierzyć w to, że wczorajszy mecz to prawda i to koniec przygody Barcelony z LM. To największy cios jaki przeżyłam od czasu kibicowania Barcelonie, lata mojej "praktyki" nie są oszałamiające bo to tylko 7 lat, ale Barcelona wręcz determinuje moje życie i szczęście w nim. Być może to aż chorobliwa miłość, bo teraz zachowuje się jakbym przeżyła największy dramat życia, co jest nieoderzeczne i przystoi dzieciakom w gminzjaum, ale inaczej nie potrafię. Jeszcze dwa dni temu pisałam o szampanie, który czeka na otwarcie po zgarnięciu ostatniego trofeum, czyli pucharu LM a teraz..... To jest straszny cios, a patrzenie wczoraj na naszych piłkarzy praktycznie sprawiał ból. Tyle dni i miesięcy pracy, treningów, meczów poszło na marne, a najbardziej boli niewykorzystanie potencjału Messiego i prawdopodobnie ostatniego sezonu Iniesty w Barcelonie. Niby porażka jak każda, nie można wszystkiego wygrywać, ale styl w jakim Barcelona odpadła nie przystoi takiemu klubowi. I piłkarzom. Boli okropnie, kiedyś przestanie i miłość do Barcelony będzie jeszcze większa, ale jak na razie smutek jest potężny :(