Roberto nam się tak pięknie rozegrał, że można już go nazywać Leo Bonucci 2.0. Najpierw skreślany przez wszystkich, a nawet wyszydzany teraz nie boi się brać gry na siebie, rozgrywać, walczyć. Bierze piłkę od kumpla z drużyny, przebiega ponad pół boiska na Bernabeu w ostatnich sekundach El Clasico i kreuje sytuację bramkową. Widać potrzebne mu było wsparcie drużyny i trenera w pewnym momencie. Zaczęli na niego stawiać, dostawał co raz więcej minut, w końcu także kibice go docenili i dziś jest bardzo pewny siebie, pewny swoich umiejętności. Co jeszcze ciekawe nie zauważam u niego wielkich "skillsów". Nazwałbym go raczej piłkarzem wyuczonym fachu, a mimo to radzi sobie fenomenalnie.