Zastanawialiście się kiedyś jakimi jesteśmy szczęściarzami żyjąc w epoce Messiego? Oczywiście może zaraz ktoś powiedzieć, że mało widziałem, bo nie widziałem gry Maradony, Pelego czy na przykład Platiniego. Jako kibic Barcelony, trochę przeżyłem, odejście Ronaldinho, Eto'o, Puyola, Xaviego, Valdesa na których się wychowałem. Kiedyś nasza Barcelona była najbaredzej kojarzona z brazylijską legendą, mowa tutaj o Ronaldinho i o dziwo nie był to Puyol czy Xavi, dwie żywe legendy, które całą profesjonalną kariere spędziły w naszym klubie. Każdy dzieciak na boisku chciał być jak Ronaldinho, to byl jego czas i nawet ja jako najmłodszy kibic nie wyobrażałem sobie Barcelony bez niego. Ale wszystko co dobre, kiedyś się kończy, my mamy takie szczęście, że po nim pałeczke przejął Messi, który według mnie jest najlepszym piłkarzem na świecie, nie tylko mnie, ale wiele milionów ludzi i tutaj nie ma żadnej wątpliwości. Żaden Ronaldo, nawet i Neymar nigdy nie będą na takim poziomie, choć mimo wszystko z całego serca mu tego życzę. Ale tak jak mowilem, kiedyś wszystko się kończy, przyjdzie i czas na Messiego, dlatego cieszmy sie nim jak najdłużej, bo jestem pewien, że za nim najbardziej będziemy tęsknić, za jego grą, za jego skromnością, za wszystkim. Czas leci i leci, a ja nadal pamiętam jakby to było wczoraj, jak wszedłem na telegazete w dniu jego debiutu sprawdzic wynik i w strzelcach bramek był Messi, potem się głowilem kto to właściwie jest, pytałem brata, a on na to "jakiś wychowanek dostał szansę, pewnie jego pierwsza i ostatnia bramka" wyszło jak wyszło, doskonale wszyscy wiemy XD