Panie/Panowie, opowiem Wam coś.
Nawet nie specjalnie się denerwuję. Bardziej mam poczucie smutku, ponieważ mam wrażenie, że zostałem oszukany jak małe dziecko. Zostałem oszukany jak małe dziecko, bo gdzieś w środku serca łudziłem się, że wygra sport. Poświęciłem swoje ponad dwie godziny życia, aby obejrzeć piękne widowisko, a dostałem spektakl, o którym w ostatecznym rozrachunku zadecydował błąd sędziego, a biorąc pod uwagę, że nie ma powtórek wideo, tak więc działacze UEFA są oszustami, bo od kilkunastu lat nie mogę tego zrobić w erze technologicznej.
Tylko moi kochani, to nie jest pierwszy raz, kiedy taka rzecz ma miejsce. Sędziowie popełniają błędy praktycznie w każdym meczu, tak więc w ciągu tych kilkunastu lat tak naprawdę historia wielu spotkań, trofeów mogłaby wyglądać zupełnie inaczej. Historia wielu ludzi mogłaby wyglądać inaczej, bo ktoś mógł postawić kupon za 100 000 euro na zwycięstwo Atletico Madryt.
W ostatecznym rozrachunku ludzie do pewnych rzeczy się przyzwyczajają. Przyzwyczajają się do tego, że nie ma przejrzystości.
To tak jak w polityce. Wszyscy wiemy, że kradną i jak usłyszymy, że ukradli, to najczęściej podchodzimy do tego już z pewną dozą obojętności, bo nie mamy na to zupełnie jakiegokolwiek wpływu.
Tak samo dzieje się z futbolem. Nie możemy nic zrobić, aby stał się przejrzysty. Przyznam się szczerze, że ja sam od dłuższego czasu staram się oglądać tylko wybrane mecze. Dlaczego? Bo nie ma we mnie tej dziecięcej naiwności, którą mi wpajano, że wygrywa sport, czy fair-play.
Na świecie nie ma czegoś takiego jak sprawiedliwość, ale problem polega na tym, że wiele społeczeństw zaakceptowało ten fakt i nauczyło się z nim żyć.