@Katalonbar Myślę, że obydwaj już trochę charakteru ujawnili.

Milik pokazał się w Górnik i od razu... bach... transfer do Bayeru. Nie przebił się ani tam, ani w słabym Augsburgu, gdzie był na wypożyczeniu. Po półtora roku na ławce zdecydował się na Amsterdam. Wielu kpiło i przepowiadało mu rychły powrót do kraju. Śmiano się także z tego, że Nawałka powołuje go do kadry. Los jednak się odwrócił. Arek wystrzelił z formą i stał się gwiazdą zarówno reprezentacji, jak i ligi holenderskiej. Drugi sezon gra już na naprawdę wysokim poziomie. Gdyby nie mocny charakter, to raczej nie udałoby mu się przywrócić kariery na właściwe tory.

Zieliński także miał swoje problemy. Wyjechał z Polski mając zaledwie 17 lat. Nikt wtedy o nim jeszcze nie słyszał. Zagrał kilka spotkań w Udinese, dostał szansę w kadrze i zachwycił w meczu przeciwko Danii. Przypięta została mu wtedy łatka wielkiego talentu i zaczęły się spore oczekiwania. We Włoszech przesiadywał jednak cały czas na ławce. Jego forma eksplodował dopiero w tym sezonie. Stał się jednym z najlepszych pomocników w Serie A.

Można powiedzieć, że Arek i Piotrek zabili stereotyp polskiego piłkarza, który po krótkiej i nieudanej przygodzie za granicą wraca do kraju z podkulonym ogonem. Zostali, wykazali się cierpliwością, walczyli o swoje i wygrali.