"Informacja, że ​​Stany Zjednoczone nie wyślą batalionu artylerii dalekiego zasięgu, wywołała szok w stolicach europejskich — większy niż powinien — i po raz kolejny uwypukliła ogromną lukę w potencjale Europy w zakresie precyzyjnych uderzeń na duże odległości.
Europejskie arsenały dalekiego zasięgu i uderzeń głębokich są niewystarczające . Działania mające na celu ich uzupełnienie są powolne, a wiarygodne harmonogramy zbrojeń sięgają lat 30. XXI wieku. Nie musi to jednak być przesądzone. Państwa europejskie zachowują trzy wiarygodne ścieżki szybkiego zbrojenia w obszarze uderzeń głębokich:
Nabycie systemów ukraińskich
Nabycie dostępnych na rynku rozwiązań spoza Ukrainy
Przyspieszenie programów rozwojowych w zakresie działań zapobiegających wypadkom

W tym poście omówione zostaną wszystkie alternatywy."

https://missilematters.substack.com/p/beggars-cant-be-choosers-three-pathways?r=33bpl&utm_medium=ios&triedRedirect=true

"Europa bez amerykańskiego parasola dalekiego zasięgu – co dalej?

"Świetna analiza Fabiana Hoffmanna, doktoranta z Oslo Nuclear Project i fellowa CEPA (Center for European Policy Analysis), eksperta od technologii rakietowych i europejskiej obronności. Pokazuje trzy realne ścieżki:

Ukraina: drony o zasięgu 1500+ km, sprawdzone w boju, tanie, gotowe do eksportu.
Europa: holenderski Destinus (Ruta, 800 km, dostawa w 6 miesięcy) i MBDA.
Crash programy: Land Cruise Missile (Francja) – realnie około 2028.
Czasu jest mało. Decyzje muszą zapaść teraz."