No dymi się z koszykarskiej sekcji Barcelony, w końcu jakieś dobre wieści, gdyż katalońskie media huczą od kilku dni, że Joan Laporta, w końcu coś zrobił w kierunku rozwoju tej sekcji. Z drugiej strony, moim zdaniem nie jest tak różowo, jak opisują to niektóre lokalne gazety.

Budżet Barcelony ma wzrosnąć do 36 milionów euro, co jest sporym ruchem, gdyż ostatnie lata, też ze względu na cudowne zasady Javiera Tebasa, sprawiały, że Laporta ucinał budżety, przynoszącej straty koszykówki, bo wpływało to bezpośrednio na FPP naszych najważniejszych sekcji czyli piłka męska i piłka kobieca. (gdzie też zrobiono i tak cięcia przed tym sezonem). Katalońskie media, dosyć jednogłośnie twierdzą, że Barcelona już jest na finiszu zakontraktowania uwaga, aż czterech zawodników. Do Barcelony od przyszłego sezonu mają dołączyć Josh Nebo, Moses Wright, Mike James i Alpha Diallo. Barcelona niczym hiena rzuci się na padlinę upadającej sekcji AS Monaco, wyciągając ich dwóch kluczowych zawodników (inna sprawa, że to upadłe Monaco wyrzuciło nas z fazy play-off, ale jak wiemy moralność i projekt sportowy nie ma większego znaczenia, a i też w gruncie rzeczy czemu koszykarze mają grać w klubie, który podobno ma nawet problemy z wypłatami, a klub miał ratować sam książę Grimaldi). To byłaby świetna wiadomość, bo to wzmocnienie na każdą pozycję, którą aktualnie Barcelona musi wzmocnić. Mamy dwóch, wiekowych, grających coraz gorzej centrów (no i w dodatku tego Falla, ale to niezły kabaret, że on w ogóle dalej jest w tym klubie, kto śledził moje wpisy, pamięta absurdalne okoliczności pozostanie Yousuouphy Falla w Barcy). Willy Hernangomez nie ma raczej żadnych szans, na przedłużenie kontraktu, a on zarabiać ma podobno aż 2.5mln rocznie. Jednak co mi się tu nie klei, skoro Barcelona chce sprowadzić tych czterech zawodników, no to logicznym jest to, że odejść będzie musiało więcej. Fakt, tutaj się to znów niby składa, bo odejście Milesa Norrisa i Mylesa Cale'a, zwolni limity dla zawodników spoza UE, w dodatku trzech z "amerykanów" , których ściągamy, jest wiadomo cwaniacko naturalizowana przez różne europejskie reprezentacje, tak, aby bez problemu poruszać się po ligach europejskich. Natomiast, skoro nie przedłużymy z nikim z sześciu wygasających umów, to czy nie zrobią się dziury? Ściągnięcie aż tylu zawodników, w dodatku każdy z klubów Euroligowych raczej sprawi, że wydatki będą spore, więc miejsce na jakieś zapchajdziury się skończy, więc tutaj Pascual stoi przed problemem, bo albo wyciągnie kogoś z drużyn młodzieżowych, co jak już wspominałem rano, nie jest takie proste, skoro amerykańscy działacze z klubów NCAA, wyciągają nasze największe talenty, albo netto będzie musiał sobie radzić z kadrą o 2-3 zawodników mniejszą. Z jednej strony, stawiamy na jakość, a nie ilość, z drugiej strony, patrząc jakie w zeszłym sezonie i na początku tego, potrafiły nas trapić problemy zdrowotne w klubie, to jest to pewnego rodzaju ryzyko. Oczywiście, dobrze, że idziemy w kierunku pieriestrojki, z drugiej strony, nie wszystko takie kolorowe, jak opisują katalońskie media.
Ta taktyka budowania zespołu przypomina mocno, tą taktykę z sekcji piłkarskich, jednak tam zwróćmy uwagę, z jakim materiałem zaczynają pracować trenerzy. Barca Femeni, faktycznie została ogolona do tak naprawdę kadry złożonej z 18 zawodniczek i reszta jest dobierana z zdolnej młodzieży. Jednak, tam materiałem bazowym, jest kilka zawodniczek, które co roku biją się o złotą piłkę i są najlepsze w tym co robią na świecie, patrz Pina, Pajor, Bonmati, Putellas, Hansen, czy Guijarro. W dodatku konkurencja w Hiszpanii, póki co nie istnieje, w Europie też jest w miarę skromna, więc to może działać i kobiety faktycznie dokładają masę trofeów co sezon. Natomiast w męskiej sekcji piłkarskiej, jak już widzimy, skromna kadra, potrafi nam naprawdę sprawić sporo problemów. I co z tego, że jakościowo jesteśmy w stanie wyłożyć świetną wyjściową jedenastkę, o ile każdy jest zdrowy, skoro Ligę Mistrzów wygrywa się szeroką ławą, patrz przykład PSG, Realu czy City z ostatnich lat. Ciężko stwierdzić, jak ta kadra radziłaby sobie, gdyby Real nie miał takich ogromnych problemów organizacyjnych jak w ostatnich dwóch sezonach, być może i w Hiszpanii by był kłopot. Dlatego, to trochę wciąż bolesne, że takie metody budowania naszych sekcji, są jedyną możliwością. Miejmy nadzieję, że następne lata, pozwolą finansowo powstać jeszcze bardziej Barcelonie, a klub stanie się dużo bardziej konkurencyjny, również transferowo i to w każdej możliwej sekcji.