Wniosek po meczu z Gironą i Kotletiko jest niestety brutalny – brak Ingo całkowicie obnażył słabości tej drużyny. Bez tego lidera nasza gra w defensywie wygląda jak chaos bez dowódcy. Linia obrony traci pewność siebie, ustawienie się sypie, brakuje komunikacji i zdecydowania w kluczowych momentach. To właśnie on był tym „bossem”, który potrafił jednym okrzykiem ustawić kolegów, uspokoić grę albo podnieść zespół po straconej bramce.

Jego nieobecność to nie tylko brak umiejętności czysto piłkarskich, ale przede wszystkim brak charakteru i mentalności zwycięzcy. Nie ma lidera, który pociągnie chłopaków do walki, gdy przeciwnik zaczyna przejmować inicjatywę. Widać, że drużyna bez niego jest zagubiona, brakuje jej tożsamości i pewności siebie.

Niesamowite – i zarazem przykre – jest to, jak bardzo jego brak wciąż odbija się na wynikach. Zespół wygląda na przygaszony, bez energii i wiary. Z Ingo w składzie była organizacja, agresja w odbiorze i poczucie kontroli nad meczem. Teraz jest nerwowość, spóźnione reakcje i chaos.