84 lata temu, 14 sierpnia 1941 roku, zamordowany przez Niemców został św. Maksymilian Maria Kolbe. Polski kapłan i zakonnik. Wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz (nr. 16670) dobrowolnie ofiarował własne życie za życie Franciszka Gajowniczka (przeżył wojnę). Jak stwierdził zrobił to ponieważ Gajowniczek miał mieć żonę i dzieci. Zamknięty w bunkrze głodowym wraz z 9 innymi więźniami.

Początkowo więźniowie krzyczeli z rozpaczy, bluźniąc przeciw Bogu. Później pod wpływem ojca Kolbego zaczęli się modlić i śpiewać pieśni do Matki Najświętszej. Zakonnik dodawał im otuchy, spowiadał i przygotowywał na śmierć. Stojąc lub klęcząc, wpatrywał się pogodnym wzrokiem w dokonujących inspekcji esesmanów. - Bruno Borgowiec, (nr. 1192), zeznania przez chorzowskim notariuszem, rok 1946

Ostatecznie uśmiercony zastrzykiem fenolu prosto w serce

Kanonizowany w 1982 roku przez papieża Jana Pawła II

Ojciec Maksymilian Kolbe, więzień obozowy, upomniał się w obozie śmierci o prawo do życia niewinnego człowieka – jednego z milionów. Ten człowiek (Franciszek Gajowniczek) żyje po dzień dzisiejszy, i jest wśród nas obecny. Ojciec Kolbe upomniał się o prawo do życia, wyrażając gotowość pójścia na śmierć w jego zastępstwie, ponieważ tamten był ojcem rodziny i jego życie potrzebne było najbliższym. Ojciec Maksymilian Maria Kolbe potwierdził w ten sposób prawo Stwórcy do życia niewinnego człowieka, dał świadectwo Chrystusowi i miłości. - Jan Paweł II, homilia podczas mszy kanonizacyjnej [wikipedia]