miałem na sobie bluzę Barcelony i po meczu musiałem pojechać na stację po piwo, na stacji czekając w kolejce słyszę bardzo smutny głos chłopaka w koszulce Barcelony, kupując alko popatrzyliśmy tylko na siebie smutnym i wymownym wzrokiem, nie trzeba było nic mówić- doskonale wiedzieliśmy coś siedzi w naszych głowach i jak się czujemy. Teraz siedzę pod domem w samochodzie i pije piwsko które mam nadzieję pomoże mi później zasnąć. Czuję straszny ból, żal. Do tej pory nie mogę sobie poradzić z golem na 3:3….. Było tak blisko i coś czuję że ten moment będzie siedział bardzo długo w naszych głowach.