Wiecie co mnie rozwala? Captcha. Ta mała złośliwa kontrolka, która nie chce, żebyś udowodnił, że jesteś człowiekiem. Ona chce tylko jednego: żebyś nie był robotem. Ale jak ja klikam w hydranty, słupy i autobusy i ciągle mi wyskakuje: „spróbuj ponownie”, to zaczynam się zastanawiać… Może ja JESTEM robotem?

Serio, stoję przed kompem i zaczynam mieć egzystencjalny kryzys. Myślę: „Okej, mam serce, mam emocje… ale czy ja umiem odróżnić autobus od ciężarówki?”

Captcha: „Wskaż wszystkie obrazy, na których jest sygnalizacja świetlna.”
Ja: „A jak ona jest tylko kawałkiem w rogu? Liczy się czy nie? Halo?!”

I ta myśl: „Ile we mnie człowieka, skoro nie potrafię rozpoznać hydrantu?”
Może nie jestem człowiekiem. Może jestem tostera duszą uwięzioną w ciele programisty.

A najgorsze? Kiedy po pięciu próbach wreszcie przechodzę Captchę i czuję się jakbym zdobył Mount Everest… a potem system mówi: „Ups, coś poszło nie tak. Odśwież i spróbuj ponownie.”

Naprawdę? SERIO? I kto tu jest robotem?