Co prawda zakończyłem swoją aktywność tutaj, ale to zakończenie dla tego jednego posta zawieszę.



Otóż 28 marca, roku 2016 odszedł od nas ksiądz Jan Kaczkowski. Jak sam siebie nazywał "onkocelebryta", bo był znany głównie z tego że miał raka (glejaka mózgu 4 stopnia). Był bioetykiem, twórcą i dyrektorem Puckiego Hospicjum św. Ojca Pio, vlogerem, w którym opowiadał o swojej duchowości, mszy świętej, bardzo często uderzając w powierzchowność wiary polaków ("Taki ten wasz katolicyzm, jak to wasze kucanie"

), lub pluszowe kapłaństwo ( W hospicjum prowadził także zajęcia ze studentami medycyny, aby nauczać jak przekazywać te najgorsze informację pacjentom.



Piętnował zachowania polaków wobec migrantów, podważając gościnność ( sam podkreślał słowa -gościć inność) naszego kraju wobec przybyszów z daleka, ale też i wobec nas samych (" Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”. Tam nie ma żadnej gwiazdki, która dawałaby możliwości wyboru: będę cię kochał, chyba że cię nie lubię, chyba, że jesteś inny, dziwny, innej wiary, światopoglądu, chyba że ciebie nie znoszę. Człowiek, który pogardza innym człowiekiem, zaprzecza istocie bycia katolikiem. To znaczy, że musimy się niezwykle mocno chronić przed pogardą. Ale to jest tylko zwykła ludzka przyzwoitość. To prawda, że bycie przyzwoitym nie jest łatwe")



Jego nauczanie kręciło się głównie wokół osób umierających, którymi się opiekował w hospicjum. Zwracał uwagę na relację z takimi osobami, które w trudnych chwilach ułatwiają odchodzenie.



Wszystko to robił z dystansem do siebie i uśmiechem. Wyróżniało go to, że w odróżnieniu od innych przedstawicieli jego grupy, on używał argumentów logicznych, a nie okładał ludzi biblią (która jak sam twierdził jest jak światło, a światło może oświetlać drogę, albo kiedy świeci nam w pysk to nas oślepia - podkreślając, że w wierze należy zachować też rozum)



Daleko mi do chrześcijaństwa, ale uważam że jeśli ktoś ma do niego przyciągać to właśnie tacy ludzie jak Kaczka. Bardzo szkoda, że już go nie ma, jest to jedna z niewielu postaci wobec, wobec której mogę rzec, że świat bez niego jest gorszy niż był.



Odszedł w drugi dzień Świąt Zmartwychwstania Pańskiego, czyli chyba tak sobie wymarzył ten ostatni dzień.



Nasz brat Jan Kaczkowski, warto go powspominać -

To tyle, wracam na emeryturę, trzymajcie się zdrowo :)