Fati zaistniał tylko w trzech pierwszych meczach Barcy, gdzie strzelał gole i dryblował na jedno kopyto ale skutecznie. Po tych trzech meczach, obrońcy nauczyli się jego dryblingu i czar prysł, stał się najgorszym zawodnikiem w klubie ale dalej pompowano balonik. Potem przyszły kontuzje i po powrocie wrócił do swojej najlepszej formy, czyli beznajdziejnej.
Taka to była kariera Fatiego, żadne kontuzje go nie wykończyły, po prostu był słaby.