@Bulbazaur17 taki charakter, nic nie poradzisz. Ludzie nie lubią być poprawiani, krytykowani itp. Uwielbiają za to mieć rację, być chwalonymi itd.
Duma im nie pozwala się przyznać do błędu. Właśnie w tym momencie można poznać kogoś dojrzałość, że przyjmie uwagę/krytykę z klasą, wyciągnie z niej wnioski, a nawet podziękuję za to. W moim odczuciu takie osoby są szczęśliwsze (te, które potrafią przyznax się do błędu), mniej konfliktowe, ugodowe.

@Bulbazaur17 Właśnie opisałeś sporą część LR :D Jeden odklejeniec tutaj ostatnio wolał mi wmówić, że nie pracuję tam gdzie pracuję (on wie lepiej), bo chciałem mu wyjaśnić, że się myli w pewnej kwestii związanej z moją pracą XD Ale tak już jest, że można pluć do ludzi faktami, ale racji ci nie przyznają, bo przecież wypaliłoby im duszę :P

@Bulbazaur17 kompleksy, brak pewności siebie, czują się "pokonani", że nie wiedzą czegoś lepiej, że to oni muszą przyznać się do błędu / niewiedzy. Dla niektórych to jak obelga... No ale takie osoby będą stały w miejscu, bo się nigdy nie rozwiną. Zaraz zostaną w tyle i można takich robaków ignorować. Pszczoła nie będzie przekonywać muchy, że miód jest lepszy od gówna.

@mrboom dodalbym jeszcze. Ludzie otwarci na świat i na drugiego człowieka są tymi dla których zdanie innych jest wartościowe i ma znaczenie

@Antimadridista_WR @mrboom świetnie ujęte. Tylko to musi być jakiś wewnętrzny czynnik bo przecież nikogo dookoła nie obchodzi czyjaś racja czy jej brak. Szczególnie, że to przeważnie są absurdalnie błahe tematy. Jeśli chodzi o bycie szczęśliwszym to obstawiłbym, że osoby refleksyjne i samokrytyczne mają jednak gorzej bo właśnie poddawanie w wątpliwość zabiera czas, zmusza do rozważań zamiast prostej beztroski. To temat zarzuciłem... :D

@Bulbazaur17 a ja bym obstawił, że osoby szczęśliwe zdają sobie sprawę ze swoich ułomności, braków, wad, że nie wszystko wieszanie zrobią lepiej i że czasami warto posłuchać kogoś mądrzejszego, a nie się obrażać :D
Ale to temat rzeka, można dyskutować i każdy pewnie będzie miał po części rację :)

@mrboom pewnie :) dokładnie, to już wchodzi w bardziej filozoficzne rozważania w zasadzie, ale to bardzo ok tak sobie porozkminiać czasami

Edit: generalnie chodziło mi też o rozbieżność między netem i realnym życiem pod kątem rozmowy. Ale jestem w stanie zrozumieć, że ktoś podbija dopaminę trollując, albo udając kogoś innego... Taka natura anonimowego neta.