Od jakiegoś czasu piłka jest mi obojętne. Oglądam co jakiś mecz, kocham dalej Barce ale jakoś podchodzę do tego bez emocji. Aż nadszedł ten dzień. Mega się stresuje tym meczem jutrzejszym. Mam w środku taką iskrę która nie dopuszcza myśli że możemy z nimi przegrać. Obyśmy zagrali mecz życia i w końcu zamknęli co po niektórym mordy. Należy się to tym kibicom jak psu buda. A jak nie wygramy to żebyśmy chociaż żarli trawę. To śmieszne ale to tak naprawdę jedyne trofeum na które mamy realne szanse w tym sezonie.