Presja wyników i zdobywania punktów tak przygniotła Xaviego i jego sztab trenerski i niemiłosiernie dogniata, że bez resetu i wymiany chip'u sztabu to ta drużyna za daleko nie zajdzie. Barcelona nie wygląda na zespół, która wychodzi i cieszy się gra w piłkę, bardziej wygląda na drużynę która gra za kare i cierpi minuta po minucie. Taki Yamal już nawet nie próbuje za dużo kiwać, nie przypomina tego zawodnika, który wchodził do drużyny, teraz większość jego akcji, to pomachać noga, zrobić zamach, poczekać aż go podwoją i oddać do tyłu, najważniejsze? Nie stracić piłki. Dzisiaj 80 minuta meczu Araujo od własnej obrony doprowadził piłkę na 30 metr, podał do Balde, automatycznie się zatrzymał i zaczął powoli wracać na swoja połowę, nie poszedł do przodu, nie dał możliwości podania dla kolegi, nie zabrał nawet ze sobą przeciwnika, a Balde podał na naszą połowę do tyłu... Teraz niech mi ktoś powie, że to nie jest wpajane prze Xaviego, nie uwierzę, że taki piłkarz jak Urugwajczyk, który lubi atakować, strzelać gole, nie poszedł za akcja sam z siebie, na pewno miał z tyłu głowy, że najważniejsze to nie stracić piłki i później klepiemy po obwodzie i nikt nie chce podjąć ryzyka.