Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie
tutaj.
Online: 1724 Culés
13
Zwycięstwo i turniej w wykonaniu Messiego w czasie Mistrzostw Świata, to top 3 wydarzeń w historii piłki nożnej.
Jeśli nie nr.1
0
@Majkel34 W top3 jeszcze majster Leicester, i comeback Liverpoolu w LM. Zaraz za podium Euro dla Grecji i remontada na Camp Nou.
0
@kuz żaden z przykładów, które podałeś nie jest bluźnierstwem ;)
2
@Majkel34 @kuz Turniej w 86 dla Maradony też był kozacki. Ciężko to porównywać, ale na pewno nie można deprecjonować geniuszu Diego.
0
@TheNekro94 Dlatego takie rankingi ciężko ułożyć, bo zależy z jakiej i czyjej perspektywy patrzysz. Dla jednych tak a dla innych inaczej smakuje MŚ Leo Messiego.
2
@kuz po prostu napisałem co mi siedzi na wątrobie w tej kwestii :D
2
@Majkel34 Historia, w której w najpopularniejszej dyscyplinie sportu na świecie, oczekuje się, żeby konkretny zawodnik zdobył z własną drużyną złoto by ukoronować swoją wielkość i ten zawodnik to robi jest chyba bezprecedensowa.
Na pewno jest to kandydat do nr.1. Chyba nigdy przedtem presja tak wielka nie była nakładana na pojedynczego gracza, i to nie tylko na tym turnieju, ale przez wiele poprzednich lat. I to właśnie to tło, mające wieloletnią historię, czyni ze złotego medalu Messiego wydarzenie unikatowe
1
@Comentateiro @Comentateiro ? W punkt!
2
@Comentateiro Messi na mundialu udowodnił swoją dojrzałość, zadziorność i umiejętność bycia liderem zespołu.
Jest to jedna z najbardziej niedocenianych umiejętności Messiego.
Tu? Rozwalił system. Dojrzałość, zaangażowanie, walka, motywacja, wspaniała gra.
Messi to nr.1 i tyle.
2
@Majkel34 Tak, a dodatkowo turniej układał się w taki sposób, że musiał dostarczyć wybitne piłki w konkretnych meczach i to zrobił.
A już absolutnie wspaniałą historią jest to, że musiał tyle razy podchodzić do karnych, które można nazwać jego pięta achillesową i we wszystkich newralgicznych momentach turnieju nie ugiął się pod presją.
O tym można napisać książkę.