Powstał mit że Polska reprezentacja wyszła z grupy dzięki grze defensywnej i pragmatycznej, dzięki taktyce Czesława Michniewicza i najważniejszy był wyniki.
To była gra prymitywna, słaba i nieskuteczna w obronie, w środku pola i w formacji ofensywnej.
Defensywnie to grał Meksyk przeciwko Argentynie, świetnie przesuwając,doskakując w odpowiednich momentach i cały czas wybijali rywali z rytmu.
Natomiast gra Polaków to mizeria w obronie bez intensywności, pozwalając cały czas atakować rywalowi.
Potwierdza to wysokie xG rywali z którymi graliśmy, wyszliśmy z grupy dzięki Szczęsnemu, braku skuteczności u przeciwników a także ogromnej ilości szczęścia.
Nasz styl jest nijaki do bólu,nie potrafimy nic zrobić z przodu a z tyłu nie jest lepiej.
Obrzydliwa gra oparta na jednym zawodniku i szczęściu.
Największym sukcesem tej reprezentacji jest indolencja poprzednich polskich ekip które nie potrafiły dostać się na Mundialu albo wyjść na nim z grupy.
Marnujemy pokolenie które jest naprawdę niezłe pod względem technicznym i grają w dobrych klubach.